Jongensradio anno 2007 Deel2.

Zouden de geleerden zich over het volgende kunnen buigen, met name volgorde spoelen, wikkelrichting, hete kant en massa:

Spoeldraad: de litze die ik van henry kreeg. spoeldragere geel pvc pijpje 16mm. Daaromheen per wikkeling kartonpapier met een wikkeling gefixeerd met bison knusellijm en cellotape. Dan kan ik dus schuiven ivm k-factor en wikkeling evt omdraaien

De spoelen genummerd volgens eerder gepost schema:

pijpje 1 preselectorspoel, 6 cm, rechtopstaand van boven naar beneden als je er voor zit:
- L5: aarde, links begonnen achterlangs naar voren gewikkeld, 27,5 windingen, daarna naar G1 roosterweerstand pentode.
- L4: rechts begonnen, achterlangs naar voren gewikkeld, 5,5 windingen, daarna naar massa.
(tegengesteld gewikkeld en massa aan beide uiteinden)

pijpje 2 detectorspoel, 6cm idem:
- L1: plus, rechts via achter naar voren, 5,5 windingen, links eindigend aan anode van preamp pentode.
-L3: G1 rooster weerstand detector, links begonnen ahterlangs naar voren, 27,5 windingen, daarna naar massa.
- L3a: ipv de aftakking: terugkoppelwikkeling , aan massa rechts begonnen, achterlangs naar voren, 5,5 windingen naar kathode detector. (of moet het dan naar de anode)
- L2: zelfde soort wikkeling als L3a . Beginnen bij rechts aan massa achterlangs en eindigen links aan VFO

pijpje 3:
- spoel voor vfo, ook 27,5 windingen. top kring Links beginnen , achterlangs naar voren eindigen bij massa rechts.
- vanuit massa rechts, voorlangs naar achter 5,5 windingen eindigend links aan de kathode van de vfo triode

Fredden, na 2 uur rekenen, lijmen en wikkelen
-

@Pietdepiet: De OA-81 is een puntcontactdiode. Die heeft een hogere doorlaatweerstand, en je diodetest stuurt er een stroom door die hoog genoeg is om dat te zien. Je meet dan dus weerstand + PN overgang. Ik zou hem toch ook even proberen voor de wetenschap...

@fred101: ik zal het morgenochtend eens uittekenen.

Ik heb me er nog niet mee bemoeid en jullie waren zo lekker bezig. Maar nu lees ik alles eens na en denk ik: waarom heb je èn een detector die kan genereren, èn een VFO die zijn signaal in dezelfde detector stopt?
Eén van de twee lijkt mij wel genoeg: òf mengen met de draaggolf die de detector zelf genereert, òf een niet-teruggekoppelde, gewone detector en dan VFO op de signaalfrequentie bijmengen.
Nu heb je een heel rare combinatie van een genererende detector die inlockt op de VFO. Dat hoeft niet en werkt niet beter denk ik.

In beide gevallen is het een gewone rechtuitontvanger, maar met gescheiden functies voor detector en "heterodyne" (de VFO) - vroeger vaak te duur - kun je beide functies optimaliseren, zoals in modernere direct conversion ontvangers ook wordt gedaan (want dit is tenslotte ook een DC ontvanger).

[Bericht gewijzigd door Frederick E. Terman op dinsdag 22 januari 2008 23:11:51 (72%)]

@Piet: Zo te zien zijn er te veel condensatorsecties parallel gezet, en waarschijnlijk is er ook kortsluiting. Zoals dus al eerder ook is gezegd.

@FET: Er zijn wel degelijk voordelen aan een losse oscillator. Je kunt namelijk de detector niet oscillerend gebruiken, en dus 1 zijband selecteren. Daarnaast wordt de oscillator niet meegetrokken, en de detector wel een beetje. Een losse oscillator is stabieler.
Maar goed, ik had zelf de oscillator pas na de teruggekoppelde buis gezet, en een schakelaar, tussen 'diodedetecatie' (AM) en gebalanceerde mixer (SSB/CW). Maar goed, dat moet je zelf weten...

Dat zeg ik toch ook?

met gescheiden functies voor detector en "heterodyne" (de VFO) - vroeger vaak te duur - kun je beide functies optimaliseren.

Bij de langegolfontvangers van vroeger (voor frequenties van 40 kHz enzo) móesten ze zelfs wel een apart "zwevingstoestel" gebruiken. Want om een toontje van 1 kHz te maken, moet een genererende detector 1 kHz naast het te ontvangen signaal staan, en dat zou op zo'n frequentie veel te veel signaalverlies opgeleverd hebben.

Dit vind ik erg "link" om uit te leggen als de twee grootmeesters het niet zien. Het is dat het werkte (en weer gaat werken) anders zou ik nu gaan twijfelen.

Ik wil SSB horen op een eenvoudige manier. Een 1V1 is een genererende ontvanger (of heet het regenereren want ik dacht dat dat zo'n squench geval was). Die staat tegen het oscilleren aan. Dan komt er een draaggolf voorbij, dat signaal is de druppel en hij gaat op die frequentie oscilleren. Bij het mixen is het verschilproduct AF en de draaggolf is weg. Je hoort de linker en rechter zijband.

Bij SSB is echter geen draaggolf dus hij "locked" op de sterkste frequentie in de zijband. Het verschilproduct is dus een deel van de zijband. Dat betekend vervorming.

Een DC ontvanger injecteerd een draaggolf, dat gaat in een mixer en wordt gedetecteerd. Met veel gepriegel kun je het zo afstemmen dat je ssb kunt ontvangen maar het klinkt voor geen meter en je moet een heel stabiele VFO hebben en een mixer (waar ik altijd ruzie mee heb). Als het lukt zo af te stemmen klinkt het voor geen meter want er is geen draaggolf dus offer je een stuk zijband op als draaggolf.

Ik heb dus een 1V1, daar injecteer ik een draaggolf in de detector op een plaats die ik bepaal namelijk daar waar normaal de draaggolf was. Daarom noemde ik het een meelopende bfo. De 1V1 ziet nu dus een AM signaal, locked zich op die draagolf gaat daar op genereren en je hoort beide hele zijbanden in AM kwaliteit zonder balanced mixers, MF's enz. Nadeel is alleen dat je beide zijbanden hoort wat op 40m een probleem zou zijn maar op 80 ging het goed. Het idee kreeg ik na het lezen van een artikel over een synchrodyne ontvanger wat ik van Eat kreeg. Alleen werkt een synchrodyne met een ringmixer en dat wilde ik niet. Ik wilde de frequentie stabiliteit van de synchrodyne en het bouwgemak van de 0V1 vandaar dit ontwerp wat dus per ongeluk hydrodyne is gedoopt en blijkbaar dus echt niet bestond.

Nu het geheel weer werkend krijgen.

Oja, litze is er mooi spul maar had iemand niet even kunnen waarschuwen dat je het niet kunt solderen, het lukt me absoluut niet, zelfs niet met afbranden

Fred

Fred, een oscillator ziet er, uiteindelijk, bijna altijd zo uit:

De regel is: als je alles achter elkaar door wikkelt, dan komt anode/drain/collector aan de éne kant; rooster/basis/gate aan de àndere kant, en kathode/source/emitter op de aftakking tussen de spoelen of de spoeldelen.

Dit geldt altijd! Het maakt niet uit waar je aarde/nulpunt van de schakeling zit. Natuurlijk zit alles niet zo rechtstreeks aan elkaar, maar dat is alleen vanwege de voeding van het spul. Wat voor HF aan aarde moet, maar voor de voeding aan de plus (of - rooster), krijgt gewoon een ontkoppelcondensator.

In jouw VFO zit de anode aan aarde. OK, je noemt het plus, maar voor HF is het aarde. Dat is hier dus de bovenkant van L1. De onderkant van L2 moet dus naar het rooster, en de aftakking naar de kathode.

Bij je detector is het net zo, alleen is daar de anode niet rechtstreeks geaard voor HF, alleen via C7 en C9. Je weet dan dus zeker dat er veel HF op de laagfrequenttriode zal komen - je zou beter C9 aan de anode van V3 kunnen zetten, en dan voor het rooster van V1A nog een apart laagdoorlaatfilter maken.

Maar je moet eens goed naar de wikkelrichting van de spoeltjes kijken. L3/L3a moeten met elkaar kloppen, en L8 met zijn aftakking ook. De wikkelrichting van de rest maakt niets uit.

Als je begin en einde van een spoel verwisselt, kun je dat opheffen door de wikkelrichting andersom te nemen.
Persoonlijk doe ik dat nooit - ik wikkel alles in dezelfde richting, en pas dan de hoofdregel toe: ene kant anode, aftakking kathode, andere kant rooster.

Nog even over het idee op zich: Een 1V1 moet voor telefonie juist NIET een genererende ontvanger zijn. Het genererend ontvangen is gewoon een foutsituatie.

Dat het nog redelijk gaat omdat je hem laat locken op de draaggolf van de zender is tot daar aan toe, maar de clou is nu juist, dat zo'n detector juist niet zou moeten locken!
Alleen als de detector zich NIET laat meeslepen door het te ontvangen signaal, kun je ook SSB redelijk detecteren.

Wat jij aan het doen bent - een VFO signaal maken dat zo sterk is dat de detector zich niet laat meeslepen door het signaal dat je wilt ontvangen - is een dubbel lapmiddel.
Laat de detector gewoon niet oscilleren, dan ben je van al die nadelen af.
Die losse VFO maakt zelf een juweel van een draaggolf, waartegen die enkele zijband prachtig te detecteren is. De detector hoeft zelf helemaal niet te genereren.

Vervorming heb je (ondanks dat je geen twee zijbanden hebt) niet, doordat de amplitude van de VFO hoog genoeg is (theoretisch zou je een procentje vervorming hebben, maar dat valt in het niet bij dat van de detector zelf - en een genererende detector heeft zelfs nog veel meer vervorming).

Later kunnen we kijken naar een betere detector, waarbij je bijvoorbeeld het VFO signaal aan de kathode toevoert. Je hebt toch vermogen zat uit de VFO.

@FET: Ja, een ideale 1V1 is inderdaad ook in staat om SSB te ontvangen. Maar meetrek heb je toch echt altijd. Daar doe je niets aan. Als ie erg oscilleert, dan valt het wel mee met die meetrek, maar dat gaat ten koste van de gevoeligheid. Dus wil je m zwak laten generen, en dan wordt ie zo nu en dan toch echt meegetrokken. Mijn 0V1 doet zwakke stations goed, maar sterke stations krijg ik niet, omdat ie meegetrokken word. Ik vind de oplossing met losse oscillator eigenlijk best goed. En het idee om dat signaal al zo vroeg in de ontvanger te injecteren is wel gewaagd, maar je spaart wel 2 aparte detectoren uit voor AM en SSB.

Vergis je niet, je kan het allemaal uitrekenen, en de meetrek, signaalgrootte van osc. en gevoeligheid hangen allemaal maar van 2 dingen af: De oscillatorspanning en d(1/Q)dU van de oscillator bij die oscillatorspanning, met 1/Q de inverse van de Q-factor, en U de signaalspanning. Deze grootheid geeft aan hoe makkelijk het oscillatorsignaal weer terugkeert naar de oorspronkelijke grootte, na dat ie ergens door een antennesignaaltje een beetje is vergroot of verkleind. De meetrek en gevoeligheid zijn beiden evenredig met deze grootheid.
Dit natuurlijk voor de 1V1 die zelf oscillatorsignaal opwekt. Dus de hydrodyne is toch zeker superieur aan de 1V1.

Door al meteen een groot signaal in de detectortrap te zetten zorg je waarschijnlijk wel voor meer stabiliteit. Want de grootte van het signaal veranderd bijna niet, in tegenstelling tot wanneer je een losse teruggekoppelde trap hebt voor de selectiviteit. Met een losse trap heb je heel erg dat de Q-factor ervan afhankelijk is van de signaalgrootte. Maar nu is de signaalgrootte bijna constant, omdat het antennesignaal klein is t.o.v. het oscillatorsignaal. Dus het zou kunnen zorgen voor een gemakkelijkere en betere instelling van de Q-factor/terugkoppeling. Dus, betere selectiviteit.
Dit is wel een beetje wishfull thinking, maar als de teruggekoppelde trap goed werkt, dan is het wel realistisch.

Er zijn dus zowel argumenten voor als tegen, en Fred is zo aardig te laten zien of het nou wel of niet fijn is

@Fred: Je moet nu dus eigenlijk niet gaan locken, maar de kring juist daarvoor op het randje zetten. Dan kan je met een beetje geluk nog wel een beetje 1 zijband eruit filteren. Als de terugkoppeling lekker soepel werkt, dan gaat dat heel fijn.
Je kan achteraf ook eventueel nog een lichte terugkoppeling op de preselectie zetten.

Ik herhaal nog maar eens dat ik juist tégen een genererende detector ben, en vóór een aparte oscillator (hier de VFO), als het om stabiliteit gaat. Het lijkt net of je denkt dat het andersom is.

Een beetje terugkoppelen voor een Q-multiplier effect kan niet zoveel kwaad - dat is wat anders dan gelockt oscilleren.

Bij een DC ontvanger is het ook niet echt noodzakelijk om een extreem smalle kring te hebben. De selectiviteit wordt toch door de bandbreedte van de AF versterker bepaalt.
Een genererende (op het randje van-) detector is alleen handig voor AM ontvangst

Tenzij je de teruggekoppelde trap 1-2khz naast de oscillator afstemt...

Dat punt (van Eat) heb ik tot nu willen vermijden , omdat het eigenlijk alleen volledig opgaat voor een productdetector, en dat wilde Fred nog niet.

Wat niet wegneemt dat een audiofilter altijd helpt, natuurlijk.

Ik ben niet tegen een productdetector hoor. Ik had daar wat ruzie mee maar dat heb ik eigenlijk met alles wat ik bouw Ik moet gewoon minder eigenwijs zijn en beproefde concepten nabouwen maar dat is niet zo leuk dus probeer ik afwijkende dingen uit die meestal gruwelijk mislukken.

Ook zweetvoetje is nu experimenteel bezig en Eat dus ook. Het wordt weer tijd voor een bijeenkomst om elkaars helse machines te bewonderen.

Alleen dit ding werkte (per ongeluk) en goed ook. Het ontwerp is blijkbaar niet echt nabouwzeker en erg kritisch en mijn bouw-ervaring nog niet zo groot waardoor ik vast hele stomme dingen doe die soms zorgen dat iets werkt maar meestal niet dus. Zoals die ferrietstaaf kortsluiten want nu hij los hangt is het beter, ik heb echter zo zitten frutten en veranderen dat de kringen niet meer gelijk staan. Vandaar dat ik nu die litse spoelen heb gemaakt die helaas niet te solderen zijn.

Fred

Op 23 januari 2008 08:59:36 schreef fred101:
Oja, litze is er mooi spul maar had iemand niet even kunnen waarschuwen dat je het niet kunt solderen, het lukt me absoluut niet, zelfs niet met afbranden

zoals ik je toen vertelde is het prima te solderen, bout erbij met een dot tin en even pruttelen laten.

Eigenlijk is het dan ook helemaal niet zo handig om er een productdetector in te zetten. Dan zit je weer met al die impedantieaanpassingen enzo. OK, daar kom je wel uit, maar echt makkelijk is het niet, en er gaat weer een hoop vermogen in verloren.

Aan de temperatuur van freds bout zal het niet liggen. Standaard 370 graden

Ja, er zou inderdaad weer eens een bijeenkomst moeten komen. Maar voordat ik me zender af heb, dat duurt nog wel een tijdje hoor.
Maar goed, de supergaingaindegainer is er natuurlijk wel...

Litze solderen:Met aansteker verhitten,blussen in een vingerhoedje gevuld met spiritus.Litze niet te heet stoken,anders gaat het niet (donkerrood)

Litze op een aspro tablet leggen,dan vertinnen (Heb ik zelf nooit gedaan,maar het schijnt te werken )

[Bericht gewijzigd door Hubie op woensdag 23 januari 2008 14:21:08 (13%)]

Truc met spiritus werkt, maak een knik in het draad en verhit de knik anders verbranden de uiteinden van de draadjes.

http://tips-en-trucs.verdijk.info/solderen/#litzedraad

ff google gedaan.

Ok ga ik proberen, eerst spiritus zoeken. Henry, heb je toen vast verteld alleen heb ik altzheimer light

FET: handige uitleg over die kringen, het klopt nog ook, heb ze allemaal hertekent op die manier en er nummertjes bij gezet die ik daarna weer bij het schema heb gezet. Nu moet het lukken. Ga ook nog even een lpf berekenen voor de AF trap en dan ben ik benieuwd.

Fred

Op 23 januari 2008 13:59:31 schreef (Z)weetvoetje:
Eigenlijk is het dan ook helemaal niet zo handig om er een productdetector in te zetten. Dan zit je weer met al die impedantieaanpassingen enzo. OK, daar kom je wel uit, maar echt makkelijk is het niet, en er gaat weer een hoop vermogen in verloren.

Zo te zien denken jullie nog steeds dat een productdetector alleen kan met diodes in een ring en lage impedanties en zo.

De gewone mixer met kathodeinjectie is ook een productdetector. Natuurlijk maakt hij wel meer "producten", maar de gewenste output is inderdaad een product van VFO en signaal en daar gaat het om.
Hij is heel gemakkelijk te maken (de buizen zitten er toch al), en is ongevoelig voor aanpassing, zolang je hem maar niet open laat of kortsluit .

Op 23 januari 2008 15:06:57 schreef fred101:
Ok ga ik proberen, eerst spiritus zoeken. Henry, heb je toen vast verteld alleen heb ik altzheimer light

Ga zelfs zonder spiritus prima

We gaan verder in Deel 3.