Mini invertertje om neonlampjes te laten branden

Komt daar AC uit dan ?

Volgens mij zijn die vliegenmeppers ook forward converters, met een Royer oscillator, wat zou betekenen dat er AC uit komt. Dat moet natuurlijk ook wel, anders kan er toch geen Villard cascade achter zitten.

Al denkende, nog een bruikbare low-cost optie:
De flits electronica uit zo`n wegwerp fotocamera` tje
Daar zit zelfs al een neon-lampje in

Volgens mij zijn dat dan juist weer flyback converters, waar dus inherent DC uitkomt, maar dat weet ik niet zeker, en mogelijk bestaan er ook meerdere varianten.

Heb net even geexperimenteerd met het eerder genoemde ringkerntje.
20 wdg primair en 170 wdg secundair.
Aangesloten op een HP functiegeneratortje 10V_eff input gaf ongeveer ~85 volt uit. bijj een frekwentie van ~500kHz.

Dat is is veelbelovend. Een blokgolf geeft erg veel ringing, dus zal ik mogelijk toch een sinus oscillatortje moeten maken. Iemand een beter idee?

edit:
Ringkern:

• Ferriet
• OD = 21mm
• ID = 12mm
• h = 6mm
• d = 4.5 mm

Wat voldoet hier beter een Colpitts-of een Clapp-oscillator?
Hoe kom ik de zelfinductie van de primaire te weten?

[Bericht gewijzigd door Tidak Ada op zondag 2 februari 2014 00:42:49 (22%)]

Aangesloten op een HP functiegeneratortje 10Veff input gaf ongeveer ~85 volt uit. bij een frekwentie van ~500kHz.

... en die ingangsspanning is nagemeten? De meeste toonfietsen vinden een kleine spoel niet zo'n fijne belasting en knijpen zichzelf. De meeste multimeters halen trouwens ook de 500kHz niet (maar dat wist je natuurlijk al )...

Hoe kom ik de zelfinductie van de primaire te weten?

Euh... Condensatortje erover, via een 1-10k weerstandje aansturen vanuit de toonfiets, met een scoop het resonantiepunt vinden en ff rekenen?
Geen scoop? Gebruik een multimeter met een diode in serie...
Wel meten met aangesloten belasting, dat wil wel eens veel uitmaken.
Net als parasitaire capaciteiten trouwens.

Andere methode: met een VNA op de werkfrequentie de verzwakking meten en vervolgens de inductie uitrekenen.
Omdat de zelfinductie ook nog afhankelijk kan zijn van de frequentie is dit wel de te prefereren methode.

Geen VNA? Aansluiten op de toonfiets via een serieweerstandje en met een scoop het faseverschil bepalen tussen stroom door de spoel (= spanning over de weerstand) en spanning over de spoel. Wederom rekenen voor de zelfinductie.
Hier heb je trouwens wel echt een scoop voor nodig, hou ook rekening met parasitaire capaciteiten.

Eigenlijk bepaal je met de laatste twee methoden de complexe impedantie, maar ik verwacht dat het reële deel hier wel verwaarloosbaar is.

Vergeet niet om ook nog de kernverliezen te bepalen, als je een kern uit een ontstoorfilter te pakken hebt kunnen die onaanvaardbaar groot zijn...

"Toonfiets" is een HP3310A functie generator met 50Ω uit, lijkt me dus voldoende: Spanning zakt op de scoop (HP140A) niet in als ik de trafo er aan hang.
Multimeter heb ik niet geprobeerd, maar mijn HP3465A gaat indedaad maar tot 20kHz, dus dat is geen optie. De scoop is oud, maar doet het prima en kan tot 500V op de ingang hebben, dat is dus veiliger dan met mijn Philips PM3264.

Om even terug te komen op de metingen, dat ga ik eens proberen, maar zou toch enigzinds willen weten in welke range ik zou moeten zitten met die condensator.
Ik heb totaal geen ervaring met zelfinducties. daar ben ik mijn heele levenmet een grote boog omheengelopen na de eerste mislukkingen.

De ring is, meen ik, van een SCSI flatcable afgehaald, maar lijkthet goed te doen. Zekerlijk echte ferriet

Even een proefje gedaan (foto's zijn klikbaar):

Opstelling

AC c.a.10V_eff 500kHz

Blok 10V_tt 500kHz
_{(Wat een *u*-licht geeft TL toch)}

Bovenste trace secundaire spanning (50V/cm)
Onderste trace primaire spanning (10V/cm)

Primair 20 wdg 0,6mm
Secundair 170 wdg 0,15mm

Generator HP3310A 50Ω

Beeld blijft goed tot c.a. 50kHz. daaronder gaan de spanningen vervormen (Overbelasting generator?)

Zou ik nog een kleinere ringkern kunnen gebruiken?

Hallo Tidak Ada, mooie resultaten van de metingen.
In principe is dit wat de bedoeling is.
De aansturing van uit de meetgenerator naar de uitgangstransformator, of resonantie kring kan hierbij vervangen worden door een kleine vrijlopende generator.
Waarbij de belasting (neon lampje met serie weerstand) hoog-impedant is; door deze over een resonantie kring te schakelen om zo die hoge spanning te krijgen.
Dat is héél makkelijk door de collector van de transistor laag op de kring te "tappen":

(bron:http://www.sentex.ca/~mec1995/tutorial/xtor/xtor7/xtor7.html

Voor lagere frequenties dan 100kHz kun je evt een ferriet kern transformator uit een SMPS gebruiken.

Leuke site!
Daar zal ik me eens in verdiepen. Eigenlijk dacht ik dat die Colpitts of Clapp oscillatoren direct te gebruikrn waren, maar ik ben dus misleid door Wiki, waar er geen uitgang in het schema stond.
Ik was in de waan, dat de spoel gelijk als uitgang gebruikt kon worden. Dat is trouwens bij die Reinartz oscillator van die site ook niet het geval, of moet ik de afgestemde kring als zodanig zien?

Ja als generator zou je ook een Royer oscillator kunnen gebruiken, of iedere andere oscillator kunnen gebruiken, als de secundaire kant van de spoel maar op- getransformeerd wordt.

Het principe van een geschakelde voeding kan je ook gebruiken, de ferrietkern kan ook andersom geschakeld worden waar de gelijkgerichte laagspanning nu de hoge spanning wordt:

Natuurlijk komt de voeding spanning van de schakeling hierboven op 12V (ipv. 230Vac).
Maar dan is het geen sinus generator meer, hoewel dat ook wel valt aan te passen naar een sinus.

Mooie foto's Tidak!

Om even terug te komen op de metingen, dat ga ik eens proberen, maar zou toch enigzinds willen weten in welke range ik zou moeten zitten met die condensator.
Ik heb totaal geen ervaring met zelfinducties. daar ben ik mijn heele levenmet een grote boog omheengelopen na de eerste mislukkingen.

Heel begrijpelijk, maar zo eng zijn zelfinducties nou ook weer niet
Met de nattevinger schat ik dat vijf windingen (afhankelijk van het materiaal) iets tussen de 1µH en 20µH zullen opleveren, met een condensator van 10n zul je dan resonantie kunnen waarnemen tussen 300kHz en 1.5MHz...

Aan de scooptraces te zien is de boel nog niet in verzadiging (wel meten bij volle belasting!), als er verzadiging optreedt ontstaat er sterke vervorming in het uitgangssignaal. In extreme gevallen ontstaat de dubbele frequentie op de uitgang.

Die verzadigingsmetingen kun je ook doen met minder secundaire windingen, als het getransformeerde vermogen (lees: primaire stroom) maar gelijk gehouden wordt. Zo kun je makkelijker andere kernen testen.
Die stroom kun je makkelijk meten met een kleine weerstand (1 à 10Ω ) in serie.

TS is hier op zoek naar een sinusvormige spanning maar, TA, een blokspanning die hoog genoeg is en een dutycycle heeft van 50% laat toch ook jouw neonlampje symmetrisch oplichten?

Ik was erg bang voor de hoge pieken bij metingen gisteren, maar dat blijkt in de praktijk erg mee te vallen. het betekent wel dat ik, als ik bijv een 555 ga gebruiken de primaire moet gaan halveren.

's Kijken of ik daar morgen toe kom.... eerst eens kijken wat de hints van fatbeard opleveren

Dat kan makkelijker :

In deze opstelling 80mA bij 12V, maar daar zit potentieel tot verbetering in ( spelen met wikkelingen en de basis weerstanden, wat er nu in zit is natte vinger werk. ) de wikkelingen zijn gelegd op een spoeltje van 1mH.

niet op het schema, tussen de collectors zit een C-tje van 4n7

Leuke optie, Sine.

Dat geeft weer drang tot verder experimenteren...

Zat die secundaire al op het spoeltje?

[Bericht gewijzigd door Tidak Ada op dinsdag 11 februari 2014 01:31:58 (23%)]

Ziet er op zich wel leuk uit, maar in een snelle simulatie heb ik toch mijn twijfels of het heel zou blijven; ik zie -40V tot +80V op de collectors van de transistors, met stromen van +500mA tot -400mA, vreemd genoeg, terwijl er een zeer minimale stroom door het neonlampje loopt (gemodelleerd als 2 100V zeners in anti-serie). Ik heb de 2 spoeltjes van 20 windingen aangednomen op 50uH, geen idee of dat een beetje realistisch is, eigenlijk. Het geheel oscilleert daarbij op zo'n 140kHz.

De netto stroom door de 12V voeding is iets over de 100mA, dus dat lijkt wel te kloppen met jouw meting.

Nu durf ik niet te beweren dat die simulatie echt klopt, maar het lijkt me toch de moeite waard om te bekijken of die torren niet enorm mishandeld worden zo.

Ik zal al iets dergelijks te bedenken, maar dan met 2 MOSFETs met actieve clamps en elk een diode in serie, maar de aansturing daarvan zou toch wat complexer worden. Als dit heel blijft is het natuurlijk een leuke, simpele oplossing.

Ik heb de scope er aan gehad, en die spanningen zijn flink kleiner. Ik zal vanavond nog eens meten. De BC547's zijn misschien wat aan de wimpy kant inderdaad, en misschien ook niet snel genoeg.

Heb je in je holodeck ook het C-tje meegenomen?

Nee, dat C-tje was ik vergeten, en dat maakt voor de spanningen een wereld van verschil! De spanning op de collectors is nu nog maar 32V tot -9V, maar de basis gaat wel naar -7V, waardoor de basis-emitter junctie in reverse breakdown gaat.

In de simulatie lijkt het geheel zich redelijk te gedragen als ik een schottky diode in serie zet met de collector, en een 1N4148 in sper over de basis en emitter van elke tor. Klein nadeel is wel dat het geheel wat meer op hoge frequenties gaat rammelen, waarschijnlijk vanwege de reverse recovery effecten en/of capaciteiten van de seriediodes. Het C-tje staat uiteraard parallel met de spoelen, terwijl die schottky diodes met hun cathodes direct aan de collectors zitten.

OT

Op 11 februari 2014 09:17:08 schreef Sine:
[afbeelding] [....]

Foto doet me hier aan denken:

© Robert Capa, Magnum
/OT

Op 11 februari 2014 01:31:29 schreef Tidak Ada:
Zat die secundaire al op het spoeltje?

Jep, het is een 1mH spoeltje uit de rommeldoos, met meer dan genoeg plek om daar nog een waar windingen bij te plakken.

't Is een mooie, snelle oplossing.
Met een nadeel (eigenlijk, meerdere).

Het magnetisch veld zul je -behalve natuurlijk in de secundaire wikkeling- ook op enkele (tientallen?) meters afstand kunnen waarnemen: deze spoelsoort heeft een GIGANTISCH strooiveld. Het is per slot van rekening een soort ferrietstaaf en geen toroid.
Door dat strooiveld is de koppelfactor beduidend kleiner dan 1, waardoor de efficiency van het geheel ook niet zo heel best is (zeg maar gerust uiterst belabberd: 760mW input tegen -geschat- 200mW output.
Gelukkig(?) heeft zo'n open kern ook een voordeel: hij verzadigt niet zo makkelijk...

Een heel interessante meting in dit geval is de primaire spoelstroom. Gewoon een serieweerstandje van 1Ω in de plus opnemen (wel elke tak afzonderlijk!) en de scoop erover. Zie je meteen hoeveel marge je hebt: als er duidelijke knikken of horizontale stukken in het plaatje voorkomen loopt er teveel stroom primair (verzadiging), het zou een nette driehoek moeten zijn, hooguit met licht afgeronde toppen.
HERstel; door die C tussen de collectors kan het er best wel sinus-achtig uit gaan zien, maar knikken en horizontale stukken blijven uit den boze...

De 'goeieouwe' astab-multivibrator. Waarom ook niet, ik heb dat ding van 12-220V omvormer tot fm-zender (zelfs met EL84's) gezien. Zelfs met twee PL519's ...

Met PL's niet .. wel met EL84's ... frut op de TV gegarandeerd

Met een ringetje werkt het inderdaad ook, verder is het ding niet kritisch. Ik hem meteen wat geschiktere torren gebruikt. Het ringetje is weer iets uit de rommeldoos, vaag en onbekend, de secundaire lag er ook hier al op.

De spanning over de torren:

Met een grotere C wordt het sinusvormiger, maar dan gaan de frequentie en het rendement omlaag.

Het is wonderlijk dat hij het doet.
Loopt hij uit zichzelf aan?
18 x 0,6V = 10,8V
18 x 0,5V = 9V

[Bericht gewijzigd door ohm pi op dinsdag 11 februari 2014 19:02:19 (17%)]

Eh, mag ik uit het vraagteken bij de secundaire spoel afleiden dat Sine niet over een LCR meter/brug beschikt?!?

Toch vind ik het raar dat ik in de simulatie de spanning veel verder onder de 0V gaat dan op het scopeplaatje van Sine; tot ongeveer -8V.

Ik heb op een spoeltje dat vrijwel identiek lijkt aan het eerste exemplaar van Sine, dat ook een gemeten waarde van 1mH heeft, 2x 20 wikkelingen gelegd, en kom daarmee op een inductie van 2x 18uH. De koppelfactor is daarmee natuurlijk niet bekend, en ik zou eigenlijk ook niet goed weten hoe ik die (eenvoudig) zou kunnen meten.

Eigenlijk ben ik geneigd het na te gaan bouwen, maar dan moet ik eerst heel hard gaan zoeken naar een neonlampje...