Show Your Repairs!

HP 10544A OCXO reparatie

Onlangs vroeg een bevriende CO'er of het wel eens gebeurde, als ik een meetapparaat uit de kast haalde, dat die niet meer bleek te werken.

Eergister was het zover.... Ik sloot m'n HP 5335A counter aan. Maar de uitgelezen frequentie bleek veel te hoog. (op 10MHz 1,4kHz te hoog). OCXO's verlopen, maar niet zóveel....

Dus counter opengemaakt, en als eerste gekeken naar de OCXO:

^{klik op foto voor grotere versie}

Die bleek steenkoud. Dus de oven werkte niet.... Geen wonder dat de frequentie afwijkt
Eerst de voedingsspanningen gecheckt, die waren wél aanwezig.

OCXO's zijn over het algemeen lastig tot niet te repareren. Maar de oudere 10544A kun je open maken, én er zijn schema's.
Het schema van de ovencontroller bleek niet te kloppen. (bewuste kopieer beveiliging van HP? ) Gelukkig had een zekere Steinmetz dat al opgemerkt, en een verbeterd schema gepubliceerd:

^{klik op schema voor de originele PDF}

Door te meten tussen de oven return en de oven monitor pinnen kon ik concluderen dat de heater nog heel was. Dus wellicht valt het mee.

.

Eerst maar eens open maken, en kijken hoe de OXCO er van binnen uit ziet:

Dat valt mee. Links is de oscillator, met oven. Rechts het printje met de oven regeling. Dat zou ik er wel uit moeten kunnen krijgen....
Eerst meer fotootjes gemaakt om later precies te weten hoe de bedrading ook al weer zat:

En inderdaad, na het voorzichtig los solderen van de draadjes kon ik het ovencontroller printje er zo uit trekken:

Rechts voor zit een thermal fuse. Hoofdverdachte omdat die de naam heeft om na lange tijd spontaan open te gaan.
En inderdaad, over die thermal fuse meette ik oneindig. Dus ik op zoek naar vervanging. Gelukkig bleek Farnell nog opvolgers van dat ding te leveren.

Verheugd met die wetenschap de fuse uit z'n mooie vergulde? voetjes getrokken. Voor de zekerheid nog een keer gemeten aan de fuse zelf. En verdomd, nu meette ik bijna nul Ohm... Hij was nog goed!

Met m'n stereomicroscoop in de voetjes turend zag ik dat die van binnen vies waren, en aangebrand. Dat was dus de reden van het slechte contact....

Ik overwoog om de fuse er dan maar in te solderen. Maar een thermal fuse voor 91°C overleeft het vast niet als je met een soldeerbout van 370°C z'n pootjes verhit... (korte pootjes, dus vlak bij het huisje).
Dus die voetjes maar zo goed mogelijk schoongemaakt, en de thermal fuse er weer ingeprikt. Nu meette ik wel weer een lage weerstand tussen de voetjes. So far so good

Voor het nageslacht, en de google zoekers, de gegevens op de orignele 2110-0254 thermal fuse:

Microtemp
Dayton, Ohio
9194A
HG4   91C

De boel weer in elkaar gezet, en de counter werkte weer als een zonnetje. Meteen de gelegenheid gebruikt om de OCXO weer precies op 10MHz te tweaken

Alles aan laten staan op te kijken of het goed bleef gaan, en verloop van de OCXO te checken.

.

Voor het naar bed gaan alles uitgezet. Althans, dat was de bedoeling. Maar de counter bleef na uitschakelen gewoon aan......
Nog een keer: klik, klik, klik, klik. Schakelaar voelt degelijk aan, maar er gebeurt niets....

Volgende dag schema er bij. De heater van de OCXO blijft altijd onder spanning, en de rest van de counter wordt aan/uit geschakeld met een relais. De netschakelaar op het front schakelt dus eigenlijk het relais. Dat relais stuk of vastgeplakt? Zou wel heel toevallig zijn....

Eerst maar kijken hoe het zit. Het printspoor volgend van schakelaar naar relais zag ik dit:

Met de 2 kruiskopschroeven die je ziet zit de 10544A OCXO vastgeschroefd. Onder de linker schroef zit een veertandring die kennelijk niet origineel is. Hij is nét te groot, en maakt nét sluiting met het printspoor er naast. Dat printspoor is dus het spoor van netschakelaar naar relais, dat ik hier keurig met die ring aan massa had gelegd .
De veertandring omwisselen voor de rechter (wel originele) ring was de oplossing.

Nu werkt de counter weer probleemloos, staat weer keurig op frequentie, én gaat nog uit ook .

groet, Gertjan.

Mooi gevonden die kortsluiting.

Er zit zelfs een UJT 2N2646 in de oven regeling. Vintage uit 1976 (LM201) waarschijnlijk....

Op maandag 28 april 2025 14:56:40 schreef flash2b:
Er zit zelfs een UJT 2N2646 in de oven regeling. Vintage uit 1976 (LM201) waarschijnlijk....

Klopt. Die ovenregeling werkt dan ook anders dan je zou denken. Niet lineair maar een soort PWM.
De 24V ovenvoeding wordt niet geregeld, maar snel aan en uit geschakeld. Dat kun je mooi zien op de oven monitor pin, daar staat een 24V blok.

Er loopt dus altijd (althans wanneer de PWM "hoog" is) de volle stroom. Dat helpt natuurlijk niet wanneer er zich in die aansluitbussen voor de thermal fuse wat serie weerstand begint te ontwikkelen.

(Net als in de fitting van een halogeenlampje )

groet, Gertjan.

De 2N2646 (UJT) als een zaagtandgenerator (relaxatie-oscillator), als onderdeel van een PWM?

Een relaxatie-oscillator met de 2N2646 was één van m'n allereerste projectjes als kind: een zoemertje om muggen te verjagen

Onder de linker schroef zit een veertandring die kennelijk niet origineel is. Hij is nét te groot, en maakt nét sluiting met het printspoor er naast

Vroegere reparaties blijven toch altijd één van de hoofdverdachten.... Ook in dit geval blijkt dat maar weer.

Een maand of twee terug heb ik een 13.8V/12A lineaire voeding hersteld, die op zich prima werkte, totdat ik de rimpel wilde bekijken op de scoop. En daarbij begon de massadraad (!) van de scoopprobe te roken èn de massadraad in de 230V-voedingskabel van de voeding.

Bij nadere controle bleek dat een vorige 'reparateur' verzuimd had om één van de isolatiebusjes voor de TO-3 torren terug te monteren. De andere 3 had hij wel netjes teruggezet. Maar ja, dat haalt niet veel uit als je de 4e ook niet terugmonteert. De massa van de behuizing stond dus netjes onder +22Vdc (gelijkgerichte & gebufferde spanning van de trafo). Op zich allemaal geen probleem zolang alles zweeft t.o.v. elkaar, totdat je een ander apparaat met randaarde aansluit. En dan gaan er een heleboel ampères lopen door die randaarde....

The devil is in the detail. In uw geval heeft de vorige reparateur in elk geval netjes een nieuw ringetje geplaatst. 99.9% van z'n werk was prima, maar die 0.1% was genoeg om alles teniet te doen....

Ha Nonius,

Ik keek ook even vreemd op van die UJT... De werking van de schakeling wordt uitgelegd in deze PDF, die je ook kan downloaden door klikken op het schema.

Vroegere reparaties blijven toch altijd één van de hoofdverdachten....

Ik ben bang dat ik die vroegere reparateur was
Niet goed opgelet bij het terugschroeven van de OCXO. Die verkeerde borgring is natuurlijk wel bij een eerdere reparatie in de counter terecht gekomen.

Mooie verhaal over het ontbrekende isolatiebusje.
Inderdaad ben ik altijd blij als er in een vers verworven meetapparaat geen sporen zijn van eerdere reparatiepogingen .
Een fout door zo'n ontbrekend isolatiebusje kan je best lang naar zoeken....

groet, Gertjan.

Op maandag 28 april 2025 20:05:01 schreef nonius:
Een maand of twee terug heb ik een 13.8V/12A lineaire voeding hersteld, die op zich prima werkte, totdat ik de rimpel wilde bekijken op de scoop. En daarbij begon de massadraad (!) van de scoopprobe te roken èn de massadraad in de 230V-voedingskabel van de voeding.

Bij nadere controle bleek dat een vorige 'reparateur' verzuimd had om één van de isolatiebusjes voor de TO-3 torren terug te monteren. De andere 3 had hij wel netjes teruggezet. Maar ja, dat haalt niet veel uit als je de 4e ook niet terugmonteert. De massa van de behuizing stond dus netjes onder +22Vdc (gelijkgerichte & gebufferde spanning van de trafo). Op zich allemaal geen probleem zolang alles zweeft t.o.v. elkaar, totdat je een ander apparaat met randaarde aansluit. En dan gaan er een heleboel ampères lopen door die randaarde....

Na een reparatie hou ik altijd schroefjes over. Deze reparateur kennelijk ook isolatieringetjes.
Overigens snap ik niet hoe je aardedraad kan roken. In jouw situatie hangt de +22V van de voeding aan de massa of aarde. De +0V van de voeding moet zweven, in ieder geval niet met de aarde verbonden zijn, anders begon de voeding gelijk al te roken.

De massa-draad van de scopeprobe ('echte' massa van de scope) zat verbonden met de zwarte klembus van de voeding. De meetprobe zelf was verbonden met de +13.8V rode klembus. (ik wilde immers de rimpel bekijken).

Op de voeding had de zwarte klembus een potentiaal t.o.v. de metalen behuizing van 22Vdc door het ontbrekende isolatiebusje. Tussen de rode klem en de zwarte klem stond heel netjes +13.8V, dat was gewoon in orde, ook bij belasting met 4A en 8A (de bekende autokoplamp als testbelasting). De regeling werkte goed, alleen de zwarte klem was niet langer zwevend t.o.v. de metalen behuizing.

Dus m'n scope was enerzijds verbonden met de randaarde; via de randaarde in verbinding met de + 22Vdc op de behuizing (de collectorspanning van de eindtorren). En de (geaarde) scopeprobe maakte contact met de zwarte bus van de voeding, waarna de stroomkring gesloten was.

Het frappante was dat m'n kwartje had moeten vallen toen ik de massa-probe van de scope aansloot op de zwarte bus - daarbij vonkte het wat, maar daar gaf ik niet de aandacht aan die het eigenlijk verdiende. Toen ik 5-6 seconden later een duidelijke 'warm plastic-lucht' begon te ruiken was de massa-draad van de probe ook al aan het roken en het PVC kunststof van het netsnoer van de voeding was ook al erg zacht geworden (netsnoer heb ik daarna ook vervangen voor de zekerheid).

Wat later met de stroomtang gemeten en er liep véél stroom door de aarde, beduidend meer dan de waarde van de zekering (er liep ca. 16-18A, uit het hoofd).

(overigens, bij de reparatie van die voeding was ik op internet op zoek naar het schema met de zoekmachine. En vond dat schema ook: opgetekend door forumlid 'tin-soldier', die ik toevallig een paar maanden eerder in levenden lijve ontmoet had. De wereld is klein. Tin_soldier, bij deze nog (enigszins verlaat) bedankt voor het ooit de moeite nemen van het optekenen van het schema, en het publiceren ervan! Heeft mij destijds uit de brand geholpen. (de modificatie, met twee emitter-weerstanden, heb ik niet uitgevoerd; hoewel het een 12A-voeding beweert te zijn, vind ik alles meer dan warm genoeg worden bij 5A, en onaangenaam heet bij 6A. Da's voor mij de grens bij deze voeding.))

Op maandag 28 april 2025 20:42:19 schreef miedema:
Ha Nonius,

Ik keek ook even vreemd op van die UJT... De werking van de schakeling wordt uitgelegd in deze PDF, die je ook kan downloaden door klikken op het schema.

[...]
Ik ben bang dat ik die vroegere reparateur was
Niet goed opgelet bij het terugschroeven van de OCXO. Die verkeerde borgring is natuurlijk wel bij een eerdere reparatie in de counter terecht gekomen.

Mooie verhaal over het ontbrekende isolatiebusje.
Inderdaad ben ik altijd blij als er in een vers verworven meetapparaat geen sporen zijn van eerdere reparatiepogingen .
Een fout door zo'n ontbrekend isolatiebusje kan je best lang naar zoeken....

groet, Gertjan.

Zo'n apparaat wat je dan krijgt met " ik heb er alleen maar even in gekeken".
...en het zo ongeveer verwoest is inclusief losgerukte printsporen...

Miedema, leuk, m'n gokje bleek te kloppen: de 2N2646 werd inderdaad als relaxatie-oscillator ingezet

"A3Q3, a 2N2646 UJT, forms a relaxation oscillator (along with A3C1 and A3R10)."

Grappig - toen u de naam 'Steinmetz' noemde dacht ik eerst aan een soort forumnaam/schuilnaam (gelijk F.E. Terman bijv.); maar de beste man die het schema van de oven heeft opgetekend lijkt *echt* Steinmetz te heten. Die heeft in elk geval een illustere voorvader in de electrotechniekwereld

Op maandag 28 april 2025 22:11:57 schreef nonius:
De massa-draad van de scopeprobe ('echte' massa van de scope) zat verbonden met de zwarte klembus van de voeding. De meetprobe zelf was verbonden met de +13.8V rode klembus. (ik wilde immers de rimpel bekijken).

Op de voeding had de zwarte klembus een potentiaal t.o.v. de metalen behuizing van 22Vdc door het ontbrekende isolatiebusje. Tussen de rode klem en de zwarte klem stond heel netjes +13.8V, dat was gewoon in orde, ook bij belasting met 4A en 8A (de bekende autokoplamp als testbelasting). De regeling werkte goed, alleen de zwarte klem was niet langer zwevend t.o.v. de metalen behuizing.

Dus m'n scope was enerzijds verbonden met de randaarde; via de randaarde in verbinding met de + 22Vdc op de behuizing (de collectorspanning van de eindtorren). En de (geaarde) scopeprobe maakte contact met de zwarte bus van de voeding, waarna de stroomkring gesloten was.

Helemaal duidelijk!
Je verwacht dat de 13,8V- voeding zwevend is of dat de zwarte bus aan aarde ligt, maar niet dat de +22V (of de +13,8V) aan aarde ligt.

Een ringetje verkeerd monteren of een isolatiebusje vergeten vind ik geen knappe reparatie poging. Dat valt onder user error. Bovendien heb je na het inkasten en het inschakelen gelijk door dat er een fout is gemaakt; er gaat (meestal) geen lampje branden

Op maandag 28 april 2025 22:21:24 schreef revado:
[...]

Zo'n apparaat wat je dan krijgt met " ik heb er alleen maar even in gekeken".
...en het zo ongeveer verwoest is inclusief losgerukte printsporen...

Zo iets ?

Ik heb wel erger gezien. Alle sporen lijken hier nog te liggen.

@raaf12 meestal knal of rooksignalen.

Op maandag 28 april 2025 14:03:01 schreef miedema:
HP 10544A OCXO reparatie

HP had zo te zien toen al afscheid genomen van die kl... Phillips schroeven en gekozen voor Pozidriv.

Niet echt een electronicareparatie, maar de gebruikte techniek (secondelijm + bakpoeder) heeft wel veel toepassingen in het mechanische reparatieveld.

Zojuist de snelkookpan hersteld. Bestond eigenlijk uit twee herstellingen: een geplande en een ongeplande.... De geplande reparatie was het herstellen van een gebroken kunststof asje dat in het afsluitmechaniekje in het handvat zit. Dit was al jaren eerder kapotgegaan (het 'glijlager' zat muurvast door kalkaanslag, waardoor de kunststof pen op twee plekken door torsie netjes gebroken was). Deze pen vervangen door een nieuwe pen van rond 6mm staaf RVS 316, die een klein beetje taps gedraaid werd om goed te klemmen, en vervolgens met een klein beetje kit vastgekit. Het mechaniekje is nu beter dan toen het nieuw was, loopt weer heerlijk licht.

Tegelijkertijd ook het overdrukventiel schoongemaakt. Eerst geprobeerd zonder demontage maar dat lukte niet erg. Bij demontage echter brak een inwendig nokje af. De kunststof van de dop is een thermoharder en redelijk bros. Enfin, m'n eerste gedachte was om een RVS pennetje te maken en er zijdelings in te bevestigen, totdat de 'truc met de secondelijm en bakpoeder' me plots te binnen schoot: dat is veel makkelijker en sneller, mooier en minstens even goed hier, omdat er nauwelijks kracht op de nok komt te staan.

https://www.youtube.com/watch?v=n1meoZaHYZo&t=380s

Dus het nokje opnieuw opgebouwd met meerdere laagjes secondelijm en bakpoeder, tot ik voldoende materiaal had. Daarna vervolgens in vorm gevijld. Bij een vlugge test werkte het weer prima. Missie geslaagd!

Dat doosje bakpoeder/zuiveringszout van nog geen twee euro bij de Albert Heijn heeft zichzelf al talloze malen terugverdiend....

https://www.ah.nl/producten/product/wi386329/pure-baking-soda

Aha nou begrijp ik waarom de vrouw des huizes dit in de voorraad kast heeft staan.

Handig om te weten nonius.

Tjsa, allemaal die plastic troep die afbreekt. Stompzinnige "designers" noem ik dat. Kunnen helemaal niks fatsoenlijk ontwerpen wat heel blijft.

Net ook weer wat gefixed:

Is een deurslot van een Pelgrim vaatwasser.

Er zitten twee achterlijk dunne hoekjes (zie 1 cirkel) die de nok in het midden tegen moet houden. Vraagt erom dat het afbreekt.

Zo dit metalen beugeltje zit met 2 keer een M2.5 boutjes vast. Van binnen naar buiten, gaat net langs de bewegende nok. Met een miniscuul schoevendraaiertje kon in net de kop binnen in tegen houden om die vast te draaien.

Origineel kost het onderdeel zoals het op de foto staat ruim 53 euro, echt absurd.

Dit breekt niet meer af, een nieuw onderdeel waarschijnlijk weer over een paar jaar.

Da's leuk creatief gefröbeld, Henri62. En weer 53 euro in de knip gehouden. Daar kan een mens andere, leukere dingen voor kopen!

Tjsa, allemaal die plastic troep die afbreekt. Stompzinnige "designers" noem ik dat. Kunnen helemaal niks fatsoenlijk ontwerpen wat heel blijft.

Mwoa, het is een Fissler Vitavit snelkookpan uit de jaren '80.... Geen rommel, en heb ik er al honderden kilo's bonen uit de moestuin mee gekookt Het ding is z'n gewicht in goud waard, wat mij betreft.

Was eigenlijk m'n eigen schuld omdat ik het nokje als hefboom misbruikte bij het losdraaien van een vastzittende moer. Ik had beter moeten weten.

Waarschijnlijk is die pan van jouw van bakeliet.
Tegenwoordig is alles van plastic rotzooi wat na een paar jaar verkruimelt.

Ik heb ook een niet-elektronische reparatie verricht vandaag, aan een stukje plastic:

Ik weet alleen niet hoe zo'n schuifdeur-schuif-dingetje heet... Maar het ontwerpje heb ik hier gedeeld.

Bij 2 deurtjes was het lipje van het schuifje van het schuifding aan de bovenkant van de deur afgebroken. Dus ik het 2 nieuwe schuifjes geprint.

En nog een naald-en-draad reparatie (maar dit keer niet zoals die jas):

Het toetsenbordje van 1 van de decttelefoons reageerde totaal niet meer. 'Verven' met grafiet hielp niet, aluminiumtape blijft niet plakken. Maar er een haartje van een koperdraad doorheen 'naaien' werkt prima.

Uiteindjes een paar keer in elkaar gedraaid en erna afgeknipt.

Close-up

Overview.

Dit zal er niet vanaf vallen zoals aluminiumtape. Hooguit gaat het koper oxideren.

Dat is wel erg creatief. Ik heb ook eens van alles geprobeerd van koolstof poeder/zilverlijm/zilverpapier etc. Maar deze kende ik nog niet.

Bij mij plakt een rondje van alu folie goed wel eerst even getest met een ohmmeter of het niet geplastificeerd is. Die van een doordrukstrip paracetamol werkt prima. Met Bisonkit lijmt het goed aan het zwarte koolstofachtige rondje van het contactmatje.

[Lucky Luke] Die kookwekkerreparatie is ook een mooie, kwa ‘stiekem gerepareerd’ / ‘guerrilla making’.

Over 'guerilla repairs' gesproken, zo heb ik héél lang geleden ooit iemand z'n autoradio gerepareerd, *zonder* dat ik het zelf wist

Was ophaler van een collega-zweefvlieger die een flinke vlucht ging maken. Mijn taak was het om met zijn auto-met-zweefvliegaanhanger achter hem aan te rijden en te helpen bij het ophalen (meestal een buitenlanding: kist staat in een weiland of aardappelveldje van een boer en moet gedemonteerd worden en in de aanhanger geladen). Enfin, terwijl je vliegvriendje zich heerlijk vermaakt boven in de lucht zit je zelf je stierlijk te vervelen aan de grond. Wachten duurt lang.... Dus dan de autoradio maar aangezet, in de hoop op wat vermaak. Autoradio werkte niet goed. Na enig proberen kwam ik erachter dat de aan/uit/volumeknop te ver doorgedraaid was in de 'uit'-stand, over z'n eindstop heen. Was vrij simpel te voelen dus een klein beetje teruggedraaid met gepaste kracht, totdat het nokje weer gepasseerd was. Daarna speelde de radio weer prima. Ik besteedde er verder geen aandacht aan - was zoiets onnozel simpels eigenlijk. Belangrijkste was dat ik muziek had.

Enfin, toen ik een paar uur later de collega had opgehaald bood ik m'n excuses aan voor het feit dat ik de radio op een andere zender had gezet, en niet meer wist waar hij oorspronkelijk op stond (zodat ik hem niet terug kon zetten). Vond het namelijk een beetje brutaal van mezelf om zomaar anderman's radio op andere zenders te zetten

Collega keek me verbaasd aan, hij dacht dat ik hem in de maling nam: 'hoe bedoel je, op een andere zender gezet? M'n autoradio is al jáááren stuk!'

Ik: 'Stuk? Hoe kom je daar nou bij, ik heb er de hele dag naar zitten luisteren?!'

Collega, nog niet overtuigd en nog steeds van mening dat ik met z'n voeten zit te spelen, zet de radio aan en is stomverbaasd....

Pas na enig nadenken herinnerde ik me dat, inderdaad, in het begin de radio eventjes niet goed speelde vanwege het akkefietje met de aan/uit/volumeknop, maar dat was met wat fingerspitzengefühl zo verholpen.

Dat was niet alleen een guerilla-reparatie, maar zelfs een 'reparatie' waarvan ik me zelf nauwelijks bewust was dat ik eigenlijk iets had gerepareerd.... Bijna een 'per-ongeluk' reparatie....