Show your projects! Part 34

Ik heb een printje gemaakt met de RP2040. Nu eentje die verkocht kan worden als USB-WS2812 printje.

De verrassing was dat met een missende condensator bij het kristal deze het gewoon doet. :-) (ik zag het pas na het testen).

Ik dacht dat die condensatoren redelijk kritish zijn bij een kristal, maar kennelijk valt het mee.

Dit is het eerste printje waarbij ik serieus 0603 heb toegepast.

0603 was in mijn ontwerpen destijds (in 2008 gestopt) al std.

Maar ik weet hoe je ogen zijn en vind het knap dat je nu nog de overstap maakt!!

Op 20 april 2022 18:25:25 schreef rew:
Ik heb een printje gemaakt met de RP2040.

Netjes rew. Het zou mij te klein zijn, ik hou het bij DIP. :)

Tja. Die 0.4mm pitch is NET te klein. 5 van de 8 printen heb ik moeten reworken(*). Anderzijds, van de vorige implementatie van dit printje heb ik er pas nog 20 gemaakt. Toen heb ik iets van de helft van de USB connectoren moeten fixen (met 1 RIP). Dit keer 8 van de 8 USB connectoren in 1x gelukt. Ik heb een loeplamp. Die gebruik ik om onder te solderen.

En als het echt moet, dan gebruik ik zo'n lens

(*) Anderzijds, dat is ook in 1x gelukt. Bij "visuele inspectie" 5 op de "te reworken" stapel gelegd, en na rework deden ze het allemaal in 1x.

[Bericht gewijzigd door rew op (14%)]

Even terug naar mijn projectje..

Binnenkant van kast.
Zoals je ziet mist er nog wel wat..
De zekeringen van de loops zijn < 1A ivm de leds..

Zoals men ziet mist er rechts nog wat zowel boven als onder.

Jep, 20mA opgenomen stroom, ergens tussen de 20 en 30 iig, 0,02 op de labvoeding ;)

Die filament lampjes zijn gruwelijk efficiënt, met een minimaal stroompje geven die al duidelijk licht.

Hi Sine, :-)

Kan het niet wat zwaar zijn voor de BE overgang van de BC338?
Diode en stroombegrensing weerstand misschien?

Bram

Ha, leuk projectje. Ik ben benieuwd naar meer informatie.
Ik vind die led filement lampen erg interessant. Ze zijn inderdaad erg zuinig. Heb ooit al wel eens gevraagd hier of je ze met een joule thief niet zou kunnen aansturen. Antwoord is dus ja ;)
Ik vis ze vaak uit de kapotte batterijen bak en vaak maar 2 reden van defect. Heel klassiek en of meerdere filementen kapot. Of de driver defect. Je kunt dan voorzichtig de fitting los zagen met bv fijn ijzerzaagje. De driver eruit en een joule thief eraan.
Volgens mij kun je dit schema ook maken met veel hergebruikte onderdelen van bv oude (pc) voeding of spaarlamp.
Kun je die spoeltjes ook zelf maken?

Die zijn zeker te krijgen hoor:
https://nl.mouser.com/ProductDetail/TDK/FG26C0G2J101JNT00?qs=vNwBHymcc…

Op 24 april 2022 20:41:30 schreef rew:
Die zijn zeker te krijgen hoor:
https://nl.mouser.com/ProductDetail/TDK/FG26C0G2J101JNT00?qs=vNwBHymcc…

Dat is wel een ander type. Zo op het eerste gezicht.

Toen mijn kleine videocamera kapot ging (nou ja, hij doet het nog, maar een ND-filter dat willekeurig in- en uitschakelt is niet erg bevorderlijk voor de beeldkwaliteit) kocht ik mei vorig jaar een 'nieuwe' (tweedehands).

Een JVC GY-HM200. Samen met een IDX accu en een derde-partij accu kon ik daar uren mee overweg. Even in gesprek geweest met de (toen nog) eigenaresse over accu's en techniek en dergelijke, waarop ze vroeg of ik dan soms interesse had in een derde accu, die ze, vanwege de kosten van de door JVC (uiteraard) aanbevolen accu van IDX, had gekocht.

"Die laadt niet op en de camera werkt er ook niet op, maar jij kan er dan vast nog wel wat mee.'

Ik kreeg 'm er gratis bij en thuisgekomen allereerst gekeken of er nog spanning op stond. Ja, maar met iets van 4 Volt had ik wel een vermoeden waarom de lader 'm weigerde en de camera ook niet werkte: dode cellen.

Zelf opladen lukte niet als ik het me goed herinner, maar dat kan ook aan de praktisch onbereikbare contacten gelegen hebben: ze zijn errug smal en liggen nogal diep in het plastic houdertje.

Bij het op de lader plaatsen ging de laad-indicator branden, om na 3 minuten of zo te gaan knipperen ten teken dat er een defect is.
Een meting van de klemspanning na zo'n korte lading leverde op dat er wel iets gebeurde, want die steeg steeds ietsje, maar op die manier natuurlijk niet voldoende.

Het enige wat ik kon vermoeden was een communicatieprobleem: bij dode cellen vermoedde ik namelijk een onmiddelijke foutmelding wegens te lage klemspanning. Dat de camera er niet mee werkte én de lader 'm weigerde, sterkt me in die overtuiging, al weet ik niet of de cellen ooit vanaf levering op een punt geweest zijn dat er nog genoeg sap in zat om de camera er op te laten werken.

Het ding verdween een tijdje onder de rommel, tot vandaag en ik besloot er meteen naar te kijken en dan ook een beslissing te nemen of ik er verder nog wat mee zou doen.

Allereerst de accu zelf, een prima passende en stevig aanvoelende SSL-JVC namaak-accu met geloofwaardige specificaties, een goed bedrukte sticker én aanwijzingen/waarschuwingen in correct Engels.

Met een Stanley-mes ging ik de behuizing te lijf en dat was al snel prijs: na 3 keer snijden braken de lijmverbindingen keurig op 3 zijdes en met wat wrikken op de minder welwillende zijde, bezweek ook die lijmverbinding.

Verdomd! Die zit mooi in elkaar!
Bodem, bovenkant én het innerlijk is allemaal prachtig samengebouwd (en, niet onbelangrijk: ook weer samen te bouwen tot 1 geheel).
De cellen zijn LGABB41865, bepaald géén B-keuze!

He... een chipje uit een mij welbekende familie... Een BQ20Z45 in dit geval. Dat is mooi, want Be2Works kan die uitlezen én met wat mazzel kan ik met de EV2400 en software van Texas Instruments gemakkelijk met dat ding praten.

Omdat de aansluitingen bij de connector van de accu netjes gelabeld zijn kon ik allereerst meten of de pinnen überhaupt wel verbonden waren, want dat was mijn eerste vermoeden: wel de pinnen aanwezig hebben, maar die intern niet verbinden.
De multimeter bracht uitkomst en jawel, de SMbus aansluitingen waren gewoon netjes aangesloten.

Dus, Be2Works aangeslingerd en: jawel, hij doet het!
Let op dat dit alle schijn heeft van jatwerk: bij Manufacturer Name (ManufName) staat Swit: dat is een grote naam in derde-partij acculand en staat goed bekend in die branche. Dat het serienummer daarnaast 1 is, vind ik ook apart.
Dat de Designcapacity op 5200 mAh staat, vind ik grappig, want de sticker zit er 800 mAh onder. Das weer eens wat anders dan de vaak veel te florissante opgave van Chinees spul.

Nog leuker werd het toen ik het dataflash uit ging lezen: het ding is onbeveiligd! Men is in de fabriek vergeten 'm te sealen waardoor ik nu zo alle parameters aan zou kunnen passen (wat je met dit programma echt NIET wil, want je blíjft rekenen)
Wat me opvalt: er is géén PermanentFailure of Fault status gerapporteerd... En dat ondanks de toch wel erg diep-ontladen cellen!

(deel 2 volgt)

Voor ik verder ging en mogelijk met een accu aan de gang ging waar ik later toch niets aan had, besloot ik eerst met de labvoeding de cellen weer wat op spanning te brengen.
Na er een uurtje een Ampère ingepropt te hebben, waren de cellen tot een 3,5 Volt geklommen.

In de camera gestopt en: jawel! Hij doet het gewoon, maar zoals ik verwachtte, tast de camera in het duister over de resterende gebruiksduur.

Weer wat gerommeld met Be2Works en het register, verantwoordelijk voor de SMbus-communicatie eens uitgelezen: het lijkt er sterk op dat de SMbus-broadcast bits uitgeschakeld zijn, waardoor de accu niets aan de camera en lader meld.

Het is dat het Be2Works programma zo'n rotprogramma is om data mee te versturen, anders zou ik het al geprobeerd hebben, want dan zou het echt de meest simpele reparatie zijn die ik maar kan bedenken.

Goed, met de BQEVSW-software van Texas Instruments en bijbehorende interface (EV2400) zou ik er dus mee kunnen praten.

Er is maar 1 probleempje. Dat programma kent voor elke chip (en soms zelfs elke firmwareversie van dezelfde BQ-chip) een aparte versie die je opnieuw moet installeren, vermoedelijk om het rommelen met die chips zo moeilijk mogelijk te maken.

Op m'n desktop werkt het programma gewoon echt niet, op m'n laptop wel. Maar... daar ik nog 2 V-mount accu's te herstellen heb ben ik als de dood de prima werkende configuratie om zeep te helpen. Ik durf de lagere versie gewoon echt NIET te installeren, ook al staat overal op internet dat je de keuze krijgt tussen de 'targets' die het programma aan kan.

Dat wordt dus een slooplaptopje van m'n pa hier in huis 'opofferen' om de betreffende versie op te installeren.

Wordt vervolgd!

Juist ALS ze diep ontladen zijn moet je lief voor ze zijn. :-) Maar zolang het geen BOEM doet dan zal het wel meevallen.

Nou, dan zou ik vast zeggen: hou je hart maar vast!

Op de 'sloop'laptop van m'n pa een andere versie van BQEVSW geïnstalleerd, samen met de EV2400 support components. Geheel voorbereid op bakken met foutmeldingen, was het best apart dat het in 1 keer lukte om er in te komen: van de bq20z65 zal ik wel niet meer goed genoeg onthouden hebben wat ik uiteindelijk deed waardoor het wél werkte.

Maar het SBS-scherm gaf al enig uitsluitsel: ChgM en AM bits (je ziet ze onder Battery mode) set, de bits die SMbus broadcasts regelen en clear moeten zijn om broadcasts mogelijk te maken.

In System Data van het dataflash vallen heel veel zaken op:

Lifetime Max Temp: holy hell! Hij is over de 60 graden geweest!

Lifetime Min en Max Cell Voltage is apart: 326 mV en respectievelijk 6432 mV. Allebei onmogelijk zónder PFstatus.

Ook Max Pack Voltage klopt van geen kanten: 10500 mV kan echt niet in een 2-cel pack.

Ook Lifetime Temp Samples toont een absurd hoog getal (491322) voor een accu die maar 1 cycle doorlopen heeft: zelfs mijn V-mounts met 19 cycles stonden niet zo hoog.

Bij Charge control staan ook wel wat aparte zaken:

Ik vind 3,5 Ampere voor 2 cellen die bij standaard lading 2,5 Ampère mogen krijgen, nogal optimistisch, ook gezien de miezerige contactjes van deze packs. Dat er daarnaast, ondanks SMbus communicatie naar de buitenwereld, 0 aanpassing is voor temperatuurgrenzen, vind ik ook niet prettig.

Bij Configuration Register B heb ik 244F ingevoerd, om zowel Packet Error Communication voor zowel lader als host in te schakelen en het BCAST-bit ingeschakeld.

Daarna heb ik de accu in de lader geplaatst: helaas, die weigert 'm nog altijd.

Daarom heb ik, om 'm op de camera te kunnen testen, eerst de labvoeding weer van stal gehaald. Het meest aparte: zelf laden werkt nog altijd niet. Dat vind ik raar, want als dat aan ontbrekende communicatie of authenticatie zou liggen, zou ik verwachten dat het op de camera ook niet werkt.
Dus buiten het IC om de cellen flink op spanning gebracht tot zo'n 8,1 Volt packspanning.

In de camera helaas ook geen vooruitgang: nog steeds een vraagteken in het batterij-icoon.

Daarop besloot ik me eens op de FETs te storten.
Bij het Ohms doormeten van de FETs geeft de discharge-FET constante doorgang, maar gaat m'n meter ritmisch piepen bij het meten van de charge-FET. Dat verklaart ook de wiegende wijzermeter van m'n pa die ik gebruikte tijdens metingen in precharge-modus, waarbij mijn digitale meter steeds op en neer pendelende cijfers liet zien. Met de scoop op pin 38 (CHGFET aansluiting) werd nog wel wat meer duidelijk: hier gaat iets niet goed...

Die FET haal ik er dus eerst maar eens af, maar ik twijfel ook over de toestand van de 20z45. Hoe het mogelijk is dat die géén Permanent Failure uitgesproken heeft is me een raadsel: echt alle ingrediënten daarvoor zijn aanwezig geweest.
Bepaalde situaties in unsealed modus kunnen deze status onderdrukken (lees: hij komt voor, het IC rapporteert dat ook, maar het wordt níet in het permanent fail register opgeslagen) maar die situatie is voor zover ik weet niet van toepassing.

Wordt vervolgd!

Dat zou kunnen, maar dan verwacht ik dat er bij broadcastbits = set (en communicatie dus uitgeschakeld, ja lekker logisch) er domweg geladen zou worden.
Daarnaast heb ik die veiligheden bij mijn Z65 getest: de nieuwe die ik nodig had na het opblazen van 1 van die chips maakte het makkelijker om de veiligheidsgrenzen te testen: ik heb toen bewust de voeding te hoog gedraaid (zoals ook aangeraden wordt in de application notes) en gekeken wat er gemeld werd: er werd netjes een overcharge-condition in het fault-register weggeschreven, maar eenmaal opgeheven kon ik daarna gewoon laden. Pas als het een PF-status wordt, gooit het IC normaliter de deur dicht.

Dat de camera daarnaast nog altijd in het duister tast, sterkt me in de overtuiging dat er wat met de Authenkey's gerommeld wordt, al twijfel ik steeds meer aan de gezondheid van de Z45, want ik heb net de FET verwijderd en hij gaat vrolijk door met dat rare pulsgedrag op pin 38. Het is nu zelfs nog erger, met een langere 'laag' pauze tussen de al vele rare lage pauzes in. Pakweg elke 15 seconden of zo dipt de spanning enkele seconden naar 7,1 Volt, om daarna weer met die seconde-precieze pulsjes verder te gaan: precies het gedrag wat ik waarnam met m'n meter.

Een PF-status gaat altijd vooraf door een safetystatus (even uit m'n hoofd hier, ik kan er naast zitten): dit om een SMbus-host/lader de kans te geven de foutsituatie te beëindigen en (als dat niet lukt) het IC in te laten grijpen.

Daarnaast is de PF-status een absoluut 'einde-oefening': met het vele lezen van de 20Z65 is me wel bijgebleven dat ik dan soms dacht 'ja maar wat nou als...?'. Het komt er simpelweg op neer dat elke foutsituatie opgevangen wordt door controlemechanisme nummer zoveel, dat bij constateren van een fout, een safetystatus veroorzaakt en (op basis van de overige instellingen) uiteindelijk een PF-status en als dat faalt, er wel weer een extra mechanisme aangesproken wordt om alsnog een PF-status te genereren.

Echt telkens als ik dacht dat het defect raken van zus of zo een ongecontroleerde situatie zou kúnnen veroorzaken, bleek daar wel weer een software-controle voor te zijn. Die dingen kunnen simpelweg vrijwel niet falen met gevaar voor de gebruiker of apparatuur. Ze worden niet voor niets ook in medische apparatuur gebruikt, waar het wel erg prettig is om te weten hoe lang de accu het nog precies uithoudt, ook als die al een paar jaar oud is.

Inmiddels ben ik wat verder gaan neuzen in het dataflash en zie ik dat er tegenstrijdige instellingen inzitten:

Bij de eerste beveiligings-laag staat de Overcharge beveiliging op 3000 mA. Leuk als de maximum laadstroom op 3500 mA staat.
Ik zou even moeten meten wat de laadstroom is als de lader een poging waagt.

Ik snap daarnaast niet waarom onder Gas Gauging Qmax Cell 2 en 3 op 5200 mAh staat: die cellen zijn er niet, want het is een 2-cel pack...

Sowieso zou MaxError niet op 5% moeten staan: dat hoort 1% te zijn. Dat UpdateStatus op 0x04 staat, klopt ook niet: elke goed ingeleerde accu veroorzaakt 0x05 of 0x06,of 0x0E niet 4.

Kort gezegd: er klopt van alles niet aan deze accu.
Tegelijkertijd herinner ik me dat mijn nieuwe Z65 ook wat rare dingen had voordat 'ie z'n leercycli goed doorlopen had.

Op 1 mei 2022 01:52:24 schreef weardguy:
....

Dat wordt dus een slooplaptopje van m'n pa hier in huis 'opofferen' om de betreffende versie op te installeren.

Wordt vervolgd!

Het is mosterd na de maaltijd en voor jou niet van toepassing dankzij je pa, maar je zou een tweede OS (Windows of Linux) naast je eerste OS van je laptop kunnen installeren en daarop de 'andere versie van BQEVSW' installeren. Dan laat je die zijn ding doen en op het einde gooi je indien gewenst die extra geïnstalleerde OS met alle applicatie-software weg.

Op 1 mei 2022 22:49:16 schreef ohm pi:
Het is mosterd na de maaltijd en voor jou niet van toepassing dankzij je pa, maar je zou een tweede OS (Windows of Linux) naast je eerste OS van je laptop kunnen installeren en daarop de 'andere versie van BQEVSW' installeren.

Dan kom ik dus op gebieden waar ik geen verstand van heb ;)
Linux gaat helaas niet, daar het BQEVSW programma alleen op Windows werkt. Daar de originele drivers zelfs iets met de LPT-poort regelen om dat om te zetten naar USB, geeft het wel aan hoe (eigenlijk) hopeloos ouderwets die software is. Best onbegrijpelijk dat zelfs hun nieuwste software (BqStudio) er nog altijd op schijnt te leunen.

Op 2 mei 2022 20:45:48 schreef rew:
Een virtuele machine is nog "zekerder" dat je de bestaande installatie niet om zeep helpt. Maar om dan met hardware te gaan babbelen is m.i. altijd problematisch.

Zeker. En al helemaal omdat dat programma zoveel vage foutmeldingen geeft. Ik weet pas sinds dit weekend dat het aan de TUSB3410 chipset ligt die voor een USB-3 kaartje gebruikt wordt dat het ding op mijn desktop niet werkt.
Maar ik weet ook dat het op m'n oude Windows 7 machine niet vlekkeloos werkte: onder een bepaalde scherm-afmeting ging het goed, maar als ik het per ongeluk maximaliseerde op m'n 2560 pixels brede scherm, was het meteen mis en kreeg ik een vage runtime error.

@ Ohm pi: leuk, maar dat is het probleem niet ;)
Het ging om software van Texas Instruments die voor die BQ-chips geïnstalleerd moest worden. Maar elke chip, zelfs elke firmware soms, vereist z'n eigen software-versie. Omdat ik nog twee accu's met BQ20Z65 moet doen en die configuratie na heel veel proberen vorig jaar, eindelijk goed werkte, durfde ik de versie voor de 20Z45 niet op dezelfde machine te installeren.

Ik ga van het weekend nog eens kijken wat een wél werkende accu uitspuugt kwa data. Het is dat ik echt geen idee heb of en hoe je SHA-1 kan afluisteren danwel kraken, maar wat zou het leuk zijn om nog dieper in die accu's te duiken ;)

Nee, maar die zal ik zeker eens vertalen en lezen :)

Direct een µC in is imo vandaag de dag wel handiger. Je krijgt meer informatie, in de golfvormen kan ik zones op de sensor onderscheiden, en door het integreren over een periode een grote resolutie. Maar qua common-mode onderdrukking zal er iets te zeggen zijn voor een analoge verschilversterker.

Zo ziet de "scope" functie er uit:

Deze tacho heeft nog precies de benodigde golfvorm ook: 2 pulsen van 90 graden.

Ik was er al wat langer mee bezig, maar vandaag is het gelukt om m'n Xerox Phaser 6000B laserprinter te repareren.
Hij pakte geen papier meer, dus ik vermoedde dat er wat rolletjes stoffig waren. De roller waar ik bij kon was het niet, de roller waar ik niet bij kon bleek het achteraf wel te zijn. Daarvoor moest wel het hele ding uitgekast worden, nog meer rollers, tandwielen, PCB's verwijderd worden, etc. enz. Ik had een handleiding, maar die is nogal lastig te hanteren: om 1 onderdeel te verwijderen moet je voor het pad er naartoe wel 5 pagina's openhouden én onthouden in welke volgorde je bezig was. Weer samengebouwd wilde hij het uiteraard niet doen. Dat bleek een stekkertje op de voeding dat was losgeraakt.
Daarna pakt ie weer gewoon papier en print weer alsof er niets gebeurd is.
Enige probleem, wat ik anders eigenlijk nooit heb, is dat ik nu een schroefje drie (3!) schroefjes over heb. |:(

Eigenaardig... Ik kom vaak schroefjes tekort bij de her-montage.

Dat zullen dan de schroefjes zijn die de fabrikant had wegbezuinigd.

Sinds kort ben ik overgestapt op een ander beeldscherm. Mijn LG 34UB67-B had eigenlijk al sinds het begin een probleem dat het beeld zo nu en dan spontaan wegviel: ook het backlight viel uit en de LED onderaan het scherm gaf aan dat 'ie het spoor volledig bijster was. Na enkele seconden (soms wat langer) kwam het beeld weer vanzelf terug. In die tussentijd, ik dacht eerst dat de PC geheel vastliep, werden muisbewegingen en toets-aanslagen gewoon geregistreerd, dus dat was het probleem niet.

Bij m'n eerste computer schoof ik het nog op de videokaart die (geloof ik) vrijwel maximale resolutie uit moest sturen en ik verdacht daar toch wat moeite mee te hebben in het beperkte Dell Optiplex SFF990 machientje.

Ook de KVM-switch, die op papier helemaal niet bedoeld is om 2560x1080 uit te sturen, er eens tussenuit gehaald, maar het probleem bleef. Het was toen nog wel een probleem waar ik mee kon leven: hoogstens 1 keer per week of zo viel het beeld enkele seconden weg, waarbij ik al snel de videokaart uit kon sluiten. Het probleem trad namelijk bij elke aansluiting op de videokaart én het scherm op, want het eerste wat ik natuurlijk dacht, was een probleem met de connectors. Ook de kabel werd vervangen, maar zonder soelaas.
Dat m'n tweede scherm, op dezelfde videokaart, daarnaast vrolijk beeld bleef tonen, sterkte mij in de overtuiging dat het in het scherm moest zitten, óf dat ik gewoon een slechte plek in huis heb waardoor er... ja... wat dan ook gebeurt.

Toen ik in 2020 overstapte op een beest van een computer met dito videokaart, was ik verbaasd dat het probleem gewoon wéér optrad.
En vervelend: het leek nu vaker voor te komen en werd soms zo erg dat het onwerkbaar werd.

Ook nu weer bleef m'n tweede scherm stabiel beeld tonen.

Opvallend was dat het probleem totaal willekeurig optrad: soms was het bij het opstarten al mis, soms pas na u-ren gebruik. Daarnaast opvallend: het kon gebeuren bij stilstaand beeld, maar ook als de machine het heel druk had: het was dus geen probleem dat de monitor-processor het heel druk kreeg of zo.

Daarnaast verhielp opstarten het vaak, maar niet altijd: er zijn wel dagen geweest dat ik m'n PC maar uit liet en wat anders ging doen omdat het gewoon niet te doen was.

Twee weken terug was ik het echt zat: na twee keer opnieuw opstarten blééf het scherm knipperen en zodanig dat zelfs het met de muis afsluiten een opgave werd (ja ik weet het, zoiets kan ook met de toetsen). Ik besloot een ander scherm te zoeken en m'n LG te laten voor wat het was.

Pa had er wel oren naar, wou ook weten of het bij hem ook optrad, dus plaatste het scherm bij zijn computer. Na 2 dagen of iets dergelijks was het bij hem ook raak, en net zo willekeurig als bij mij, waardoor hij het scherm weer weghaalde.

Vandaag het ding opengemaakt om te kijken of ik ook maar iets kon vinden.

Handdoek op tafel, monitor met het scherm naar beneden wijzend en pogen het ding open te krijgen. Op internet had ik al gemerkt dat er geen handleiding van was hoe deze monitor te openen, maar dat de werkwijze waarschijnlijk vergelijkbaar was met andere schermen: allemaal klemnokjes.

Vóór je begint, deze schroef verwijderen. Dit is de enige schroefverbinding waarmee het plastic van de achterkant aan de print vastzit. Dat is echt een belachelijke constructie, daarover zodirect meer.

Ik begon hier met een platte schroevendraaier. Deze sleuven vind je onderaan de linker en rechterhoek. Door de schroevendraaier in te steken en dan een draaiende beweging te maken, klikte de eerste verbinding open. De rest was daarna redelijk makkelijk. Ik denk dat het openen me een kwartier gekost heeft.

Geheel met de werkwijze op het internet gebruikte ik ook pasjes, maar daar kan ik kort over zijn: daarmee is het me niet gelukt, ik moest echt met een schroevendraaier aan de gang. De plastic rand rondom het scherm lijkt een kandidaat om de nokjes te manipuleren, maar ik kwam er aan de bovenkant ook in de knel met plakband dat zo te zien aan het paneel zelf vast zit, dus daar ben ik snel mee gestopt.
De bolpasjes (die van karton blijken, ik had geen idee) bleken ook niet zo nodig. Waar op internet iedereen waarschuwde dat de klemnokjes anders weer terugvallen en zichzelf weer vergrendelen, bleven ze bij mij prima open staan.
Hier zie je me ook nog met een harde plastic pas in de weer: toen ik bij de hoek het plakband tegenkwam ben ik daar mee gestopt. Het leverde ook 0 voordeel op met openen.

En we zijn binnen. Waar ik dus verwachtte een metalen chassis voor de VESA-mount te treffen, blijkt de VESA-mount aan de plastic achterkant te zitten: al bij aanschaf en montage viel me op dat het aan de mount monteren zo verschrikkelijk flexibel en 'sponzig' aanvoelde ten opzichte van m'n oude scherm.

Verder is de constructie echt belachelijk: de print zit alleen aan de onderkant met 2 schroeven vast en boven nergens: die zweeft maar wat boven het paneel zelf.
Door die ene schroef door de plastic achterkant die weer in een klein metalen beugeltje rondom de aansluitingen schroef en het feit dat de VESA-mount aan het plastic vastzit, krijgt deze print dus alle mechanische stress te verduren bij het uitrekken of induwen van de monitor wanneer gemonteerd aan een muurbeugel.

Verder in deel 2!

Gaaf gemaakt! Dat blokje zit daar een magneetje in aan de bovenkant? Anders draait het ding toch op zijn kop of zie ik dat verkeerd?

Ik denk dat je last hebt van een brainfart, henri. Die (electro)magneet is zo sterk dat-ie net zo hard naar boven trekt als Newton de 'zwevende' magneet naar beneden trekt. Ofwel: de magneten trekken elkaar al aan. De 'aantrekkende kanten' zijn al op elkaar gericht. En derhalve is er niks wat 'omdraaien' kan veroorzaken.

Als het spul zou zweven door het 'omhoog' te duwen, dan heb je een ander paar mouwen natuurlijk.

Of ik snap je vraag gewoon niet. Dan kan uiteraard ook :)

Op 3 juli 2022 21:08:17 schreef EricP:
Ik denk dat je last hebt van een brainfart, henri. Die (electro)magneet is zo sterk dat-ie net zo hard naar boven trekt als Newton de 'zwevende' magneet naar beneden trekt.

Ach ja natuurlijk, dom dom, de onderkant heeft dezelfde pool en die stoot de boel af. Dus het systeem is inherent stabiel (kwa rotatie dus).

Je heb inderdaad gelijk als je de magneet omhoog duwt de boel per definitie instabiel wordt. Dat weet ik van de nodige experimenten met zweeftreinen waar onderin de magneten zitten en dat die moelijk stabiel de krijgen zijn.

In het begin van het corona-tijdperk kocht ik via CO een labvoeding van Philips, een PE1540.
Naarmate ik meer complexe dingen begon te doen, merkte ik dat het hebben van een tweede eigenlijk wel makkelijk zou zijn.
En hoewel de CO-labvoeding al in vergaande staat van werkend verkeerde, besloot ik toch nóg een aan te schaffen. Want wat is er beter dan 1 PE1540? Precies! Twee PE1540's!

Deze kwam echter wel met een mankement (volgens de vorige eigenaar dan): de spanningsmeter sloeg zo nu en dan geheel uit, maar de spanning op de klemmen bleef stabiel. Dat kon niet, want de meter staat rechtstreeks over die klemmen, maar soit, thuis eerst maar eens inspecteren, want dat er al aan gerommeld was, was wel duidelijk gezien de geknutselde netschakelaar.

De binnenkant viel wel mee: ik heb erger soldeerwerk gezien en ook de isolatie was nog wel zodanig dat ik daar vertrouwen in had.

Daarnaast bleek de binnenkant echt gruwelijk smerig: ik denk dat deze in een werkplaats gestaan heeft waar ook metaal geslepen werd, want de meterhuizen van beide meters waren 1 grote kans van metaaldeeltjes. Ook de print was enorm smerig.

Nadat dit gereinigd was en ik nog wat andere zaken had gecontroleerd, heb ik een paar duurtests gedaan. Samen met m'n dummyload en veel verschillende stromen en spanningen heb ik u-ren vermogen weg staan stoken, maar niets vreemds kunnen ontdekken (zoals ik eigenlijk al vermoedde en als dit wel zo is geweest, wil ik best geloven dat al het metaalslijpsel z'n effecten had).

Allereerst besloot ik de Rifa rookbom in beide voedingen te vervangen. In mijn eerste bleek dat het niet lang meer zou duren voor het mis zou gaan, die in de andere voeding oogde nog 'gezond'.
Ernaast ligt de vervanger.

Goed, dan de rest. Het uiterlijk kon natuurlijk niet. Als ik maar 1 voeding zou hebben, niet zo'n punt, maar met een tweede, volledig originele, kon dit natuurlijk niet.

Eerst contact gezocht met Maarten, om te vragen of hij soms een originele netschakelaar had liggen. Helaas ging dat niet door, dus bij de elektronicazaak een dubbelpolige netschakelaar met hevel besteld. Die past niet geheel op de juiste plek, maar iets anders met een zo sterk mogelijk gelijkend uiterlijk kon ik echt niet vinden.

Na het verwijderen van de bramen op de frontplaat, ontstaan door de boor-actie om een andere schakelaar te monteren, knipte ik van 1,5 mm dik aluminium-plaat een stukje dat net iets groter was dan het gat in de frontplaat. Een 18650 cel bleek precies de juiste diameter te hebben, dus het aftekenen was makkelijk.

Past precies.

Met papier-plakband heb ik het vervangende stukje op z'n plaats gehouden. De Kombi-metaal van Bison ligt klaar.

Vervolg hieronder.