Op 31 januari 2023 20:54:07 schreef Lambiek:
[...]
Bij de Samenwerking in Haastrecht zaten meer dan 100 van die schakelaars in de besturings kasten en bedien panelen, het zijn echt goede schakelaars. Maar heb er ook heel wat vervangen daar.

https://www.yumpu.com/nl/document/read/7737676/serie-61-eao

Heb bij mijn werkgever menig EAO gemonteerd en bedraad.
Maar bij bedienings lessenaren werd meestal de "EAO serie 61" gebruikt, anders moet men de bedrading onder lessenaar, daar onder gaan bedraden, wat weleens lastig kan zijn. Als het geen groot geval is dan zou het paneel op zijn zijkant leggen of op zijn kop.
Vandaar de deelbare "EAO serie 61" , is een uitkomst omdat het contact/lamp pakket front los van elkander kan.

MVG Gerard.;)

In het kader van "het moet werken of het moet weg" vandaag een Arduino GPIB interface'je in elkaar gezet op basis van https://github.com/Twilight-Logic/AR488 voor mijn Neutrik RT-1M audio analyser.

GPIB Connector gestolen van een oude ISA kaart.

Arduino Uno met GPIB shield.

Er zijn veel instellingen op de interface die goed moeten staan; maar dan begint het ook te werken :)

Tijd om de manual van de analyser eens echt te lezen en meer Python te leren..

Op 3 februari 2023 15:48:10 schreef Aart:
In het kader van "het moet werken of het moet weg" vandaag een Arduino GPIB interface'je in elkaar gezet op basis van https://github.com/Twilight-Logic/AR488 voor mijn Neutrik RT-1M audio analyser.
GPIB Connector gestolen van een oude ISA kaart.

Interessant. Maar die connectoren en kabels zijn inderdaad een probleem. Moeilijk te vinden of duur. Wel een leuk project, vooral als het dan werkt.

Ik zie alleen maar een niet zo optimaal gedimensioneerde PWM. Hoeveel stroom mag er eigenlijk door de transistor op pen 7 lopen?

EDIT: kennelijk valt het nogal mee; volgens Diodes inc. mag je in de discharge-transistor de volledig toelaatbare dissipatie van het hele IC verstoken. Zeg iets van 0,8W bij kamertemperatuur. Daar blijf je ongeveer een ordegrootte van weg, dus het kan allemaal wel, maar...

Ik zou gerust wat symmetrie inleveren voor een lagere disspatie.

Allersimpelste is om de 100 ohm weerstand te vervangen door eentje van 1k.

Mijn persoonlijke favoriete oplossing zijn CMOS 555's in dit soort toepassingen. De uitgang is ongeveer rail to rail dus je kunt dan gewoon pen 3 in plaats van pen 7 gebruiken en de boel net zo hoogohmig maken als praktisch is. Ook als je pen 7 wel gebruikt is je blok dan al een stuk symmetrischer.

Ontkoppeling op pen 5 en op de voeding is bij een C555 wel belangrijker dan bij de traditionele 555.

Op 5 februari 2023 20:33:13 schreef maartenbakker:
Ik zie alleen maar een niet zo optimaal gedimensioneerde PWM. Hoeveel stroom mag er eigenlijk door de transistor op pen 7 lopen?

EDIT: kennelijk valt het nogal mee; volgens Diodes inc. mag je in de discharge-transistor de volledig toelaatbare dissipatie van het hele IC verstoken. Zeg iets van 0,8W bij kamertemperatuur. Daar blijf je ongeveer een ordegrootte van weg, dus het kan allemaal wel, maar...

Ik zou gerust wat symmetrie inleveren voor een lagere disspatie.

Allersimpelste is om de 100 ohm weerstand te vervangen door eentje van 1k.

Mijn persoonlijke favoriete oplossing zijn CMOS 555's in dit soort toepassingen. De uitgang is ongeveer rail to rail dus je kunt dan gewoon pen 3 in plaats van pen 7 gebruiken en de boel net zo hoogohmig maken als praktisch is. Ook als je pen 7 wel gebruikt is je blok dan al een stuk symmetrischer.

Ontkoppeling op pen 5 en op de voeding is bij een C555 wel belangrijker dan bij de traditionele 555.

Ai ai ai, en ik maar denken dat ik lekker bezig was 8)7 , ben er wel trots op. Het ziet er nog redelijk netjes uit voor gaatjes print. Bedankt voor de tips.

Vraag, heb je voor de bedrading soms POVIN-draad gebruikt?

Foutje mijnerzijds, ik bedoelde POSYN draad.
Is ook al eerder op dit forum besproken. 8)7
Ik zoek wel verder.
ruud

Op 18 februari 2023 22:40:04 schreef Bapaktus:
Foutje mijnerzijds, ik bedoelde POSYN draad.

Ik begreep wat je bedoelde. ;-)

Vandaag kwam een zakje schakelaars binnen. Ik vind het wel prettig indien wat lampen voorzien zijn van een voetschakelaar. Zelf maken is het allerleukste, omdat ik zelf het ontwerp kan bepalen. Het is niet moeilijk, een onderkant, bovenkant en een knop ontwerpen en uitprinten. Vervolgens 2 kroonsteentjes en de schakelaar erin frotten.

Het eerste prototype is met transparant plastic gemaakt. Dan kan ik zien hoe het allemaal (net niet) past. Eerste print meteen goed, waarbij ik uitsparingen had ingepland voor veertjes uit ballpennen voor de drukknop. Blijkt helemaal niet nodig te zijn. Ik overweeg de uiteindelijke versie als zwarte behuizing met goudkleurige drukknop te gaan maken.

EDIT
Kastje heeft de volgende afmetingen : 105 x 60 x 20 mm. Drukknop steekt er 2 mm boven uit met een diameter van 45 mm.

Dat is met een harsprinter gedaan denk ik zo? (Ik krijg het met mijn simpele plasticdraadjesplakker niet zó doorzichtig, tenzij slechts 1 shell dik)

Op 22 februari 2023 12:46:30 schreef Lucky Luke:
Dat is met een harsprinter gedaan denk ik zo? (Ik krijg het met mijn simpele plasticdraadjesplakker niet zó doorzichtig, tenzij slechts 1 shell dik)

dat lukt toch aardig hoor, heb zo een eigen lamp gemaakt met de bovenkant transparant, en dat ging toch goed.
denk dat het 4-5 lagen zijn, keihard PETG

ik had eigenlijk iets matter verwacht voor een betere lichtspreiding, lamp schijnt gewoon omhoog nu.
heb al batmanlogos bovenaan op gezet, maar helaas geen mooie vorm op plafond (heb daarvoor een lens nodig denk ik en dat lukt me nog niet met printen)

[Bericht gewijzigd door fcapri op (22%)]

Iets simpels, de lampjesbak voor de walstroom.
Verhaal is vrij simpel, 3x lampje om te kijken of alle drie fases er zijn, lampje links en rechts om te signaleren aan welke kant de walstroomaansluiting in gebruik is en twee lampjes rood en groen die fasedraaing signaleren.

Hangt buiten naast de walstroomschakelaar die je handmatig op links danwel rechts schakel.
Onder dek, dus droog.
Alles uit de losse hand geboord, dus niet 100% recht

Walstroom gaat naar machinekamer alwaar de relaiskast (klapperkast) zit welke aan de hand van welke bron (inverter, walstroom, generator, noodgenerator) het boordnet voed.
Walstroom loopt via een driefase scheidingstrafo (delta-ster)

Op 22 februari 2023 12:46:30 schreef Lucky Luke:
Dat is met een harsprinter gedaan denk ik zo? (Ik krijg het met mijn simpele plasticdraadjesplakker niet zó doorzichtig, tenzij slechts 1 shell dik)

Het is een kwestie van de settings "precies goed" krijgen. Lukt mij ook nog niet. :-)

Op 22 februari 2023 12:46:30 schreef Lucky Luke:
Dat is met een harsprinter gedaan denk ik zo? (Ik krijg het met mijn simpele plasticdraadjesplakker niet zó doorzichtig, tenzij slechts 1 shell dik)

Inderdaad, met een harsprinter en de laag is 2.5mm dik. Wat betreft het "transparant zijn", daar ben ik deels tevreden over : de zijkanten zijn niet helemaal doorzichtig, eerder "mat". Indien ik het vergelijk met de resultaten van een filamentprinter, mag ik eigenlijk niet klagen.

Op 22 februari 2023 22:30:17 schreef Lambiek:
[...]
Hoe sterk wordt dat nu met zo'n hars printer?

Een laag van 2.5 mm is best aardig sterk. Maar ga je een stevige torsiekracht uitvoeren op een plaat van 2.5mm, dan breekt het. Overigens, nabehandelen met UV-licht maakt het materiaal harder maar breekbaarder. Denk dan aan loodrecht op oppervlakte, een tik geven met een puntig metalen voorwerp. Vandaar dat ik dat zelden doe.
Er zijn ook flexibele harsen, die je eventueel kunt mengen, zodat het minder snel breekt. Is prijziger dan gewone hars, en ik heb er een fles van gekocht om ooit eens mee te experimenteren. Er zijn zelfs materialen om rubberachtige vormen te printen. Dat is echt prijzig materiaal en schijnt veel aandacht nodig te hebben, voor je daar uiteindelijk goed mee kan printen. Ik vind het behoorlijk interessant spul, maar de prijs staat me nog enorm tegen.

En om je een indruk te geven over de huidig geprinte voetschakelaar : ik durf daar met een gerust hart een gewicht van 50 kg op te plaatsen, zonder dat de behuizing gaat breken. Je moet er echter niet (hard) met een hamer op slaan.

Verder vind ik een harsprinter erg prettig. Voorheen ontwierp ik altijd printen, aangepast op beschikbare behuizingen. Met een printer ontwerp je behuizingen om een printplaat heen. Toegegeven, het heeft wat tijd en ervaring nodig, maar als je het eenmaal in de vingers hebt, ..
Voor mij is het grote voordeel, dat indien ik een klein detail over het hoofd heb gezien, het ontwerp snel kan aanpassen en opnieuw printen. Ik wil er niet aan (terug)denken dat ik een nieuwe printplaat moet ontwerpen of een andere behuizing moet gaan zoeken om alles alsnog passend te krijgen. Het is de reden waarom ik hier nog legio behuizingen heb liggen, die ik niet meer gebruik. Misschien moet ik ze een keer bij "Vraag & Aanbod" ga plaatsen.

EDIT
O ja, ik moet eerlijk zijn. Er is ook een nadeel te noemen voor harsprinten : krimp. Het kan voorkomen dat na verloop van tijd rechte voorwerpen soms een beetje krom gaan trekken. Nabehandelen met UV-licht kan dat verhelpen.

Dit keer geen zelfbouw maar een restauratie.

Ik had een Luxman L-31 versterker die zich zo nu en dan als dimmer van een groep of als popcorn machine gedroeg. Een veel te mooie versterker om te slopen (Luxman maakte ook in de jaren 70 goede apparatuur), met goed werkende schakelaars en potmeters en een nette houten behuizing.

Ik heb heel veel onderdelen vervangen. Alle elco's (na 50 jaar zal nog een enkele 'goed' zijn), alle ¼W koolweerstanden door metaalfilmweerstanden, en diverse keramische condensators die niets in een audiocircuit te zoeken hebben. De voedingslijnen hebben allemaal elco's met een hogere capaciteit gekregen, en gevoelige voedingslijnen hebben ook nog extra bypass condensators gekregen. In de RIAA versterker zijn PS en PP condensators gekomen, en een tantaal in het audiocircuit :X is een foliecondensator geworden.

En het eigenlijke probleem is verholpen: De kleine transistors waren allemaal aangetast door zilversulfide (dat geeft korte plopeffecten en kan je instellingen van je eindversterker ontregelen), deze moesten allemaal vervangen worden. Normaal gesproken gebruik je dan de BC550/560 maar in de eindtrappen waren die ongeschikt, gelukkig heeft een aardig forumlid een paar geselecteerde paartjes gedoneerd. DC offset en bias instellingen waren ondanks standaard instelpotmeters goed te doen en door de gepaarde transistors is de DC offset op <1mV (service manual vindt <50mV ok) gekregen. De bias is, volgens service manual, 45mA per kanaal.

Om schade door nieuwe problemen te voorkomen heb ik een circuit toegevoegd met muting, AC-detectie en DC protectie.
Verder is alles goed gereinigd.

Voorversterker:

Eindversterker:

Luidsprekerbeveiliging (deze zit vlak bij de spreakerselector en alles is eenvoudig weer orgineel te maken):

Hi,

Mooi Henry dat de Luxman weer klaar en spelend is!

Voor de versterker bouwers is heb goed om naar de plaatjes te kijken die Henry laat zien.
De trafo zit zo veel mogelijk bij de gevoelige ingangen vandaan.
De regelpring zit eigenlijk omringt door metaal, afgeschermde schakelaar, dat is natuurlijk tegenwoordig niet meer te koop.
Luidspreker keuzeschakelaar zit op het front voor de trafo positie, dit omdat de luidspeker draden veel minder gevoelig zijn voor het bromveld van de trafo, is die positie goed gekozen.

Moderne versterker doen het waarschijnlijk met relais en dan is de positie van de luidsprekerschakelaar niet meer zo van belang, maar bij deze versterker is het zover ik kan zien allemaal goed gedaan.

Groet,
Bram

Maar dit zijn dan ook Echte versterkers zo worden ze niet meer gemaakt. :-p

Op 8 maart 2023 21:59:15 schreef Totale beginner:
Dankjewel, we gaan inderdaad EMC + RED testen en FCC testen uitvoeren. Het doel is om een FCC ID voor de module te hebben.

Als je dat voor elkaar krijgt zou mooi zijn. Maar zal waarschijnlijk nog wat voeten in aarde hebben.

Hi Hubie, :-)

Leuk natuurlijk dat plankie, maar dat is niet voldoende massavlak ter voorkoming van het beruchte handeffect...

Leg bij je volgende project een plaatje koper of aluminium op het hout over de volle breedte.
Koperprint is het makkelijkst, daar is goed aan te zolderen.

De losse stukjes koperprint die je nu gebuikt en waarschijnlijk met een draadje aan elkaar doorverbind zijn op hoge frequentie allemaal aparte entiteiten, dit door de inductie van de doorverbindingen.

Groet,
Bram

Die lampen zijn simpel open te maken. Kwestie van een keertje rondgaan met een spunger om de lijm te "snijden"
En omhoog wippen. Meestal kun je ze erna wel weer terug klikken.
Ik heb nog een hele hoop liggen, gevist uit een lampenbak, om te hacken. Of te repareren. Of beide ;) Vaak een l led defect. Kwestie van overbruggen. Ik weet, ze kosten niet veel maar het zijn leuke kleine reparaties en hacks en goed voor het milieu.

Dan ben ik dus niet de enige die ledlampen ombouwt. Ik heb een 230V omgebouwd naar 12V en op een bajonet fitting gemonteerd (LED vervangers voor de bajonet fittingen aan board zijn nogal prijzig en ik had een kapotte gloeilamp en 230V ledlamp)

Volgend slachtoffer: Philips 3 watt naar 2 watt.
Moet wel zeggen dat het wattmetingen van mijn Cresta-metertje zijn maar ik heb er redelijk vertrouwen in. Hij gaat niet naar tienden van watts dus het kan net zo goed 1,5 zijn.
Enigzins overmoedig geworden trok ik deze lamp doormidden maar uiteindelijk doet hij het weer prima. Van de 5R6 en de 5R1 heb ik de kleinste verwijderd. Het licht is meen ik behalve minder ook iets warmer geworden (deze lamp hangt boven mijn bureau).

De vorige lamp - de 13 W - heb ik nog niet open gemaakt. Bij die zitten de weerstandjes op een printplaat achter de "ledplaat" dus moet de schroefdraad er af en die overleeft dat waarschijnlijk niet, net zoals hier boven.

Je kunt het beste in het manual van je power meter kijken bij de specs. Vooral het meet bereik. De Cresta RCE1106 meet bv pas vanaf 7W. Daaronder zal hij vast wel iets weergeven maar dat hoeft niet betrouwbaar te zijn..

Er staat ook nergens iets over nauwkeurigheid of de condities, frequentie bereik, crest-factor etc. Zal waarschijnlijk net zoiets als bij simpele niet TRMS DMMs zijn.

Maar als je LED eerst 3W aangaf en nu 2W dan zal die 1W verschil waarschijnlijk wel kloppen.

Ik heb tegenwoordig een bestukker. Ik probeer "een heel reel" te kopen van dingen die ik nodig heb zodat ik een paar keer niet hoef in te kopen, en ik wat reserve heb. Maar soms is dat niet haalbaar. Bijvoorbeeld als er 3000 onderdeeltjes op een reel zitten en ze 40 cent per stuk kosten. Sure, 1200 euro uitgeven zou kunnen, maar wat als er na 300 stuks een beter onderdeeltje komt of zoiets.

Andere onderdelen blijken op GROTE reels te komen.

De "zonder reel" kan je in de machine hangen en dan hangt het er uit. Zet er een doos onder waar je de staart in doet en je gaat niet op het uiteinde staan, maar raakt in de war en onhandig met de "afgewerkte tape" en zo.

Dus een eigen "re-reel" is soms handig. Ik heb ondertussen een paar van de normale reels "afgewerkt" dus daar heb ik reserve van. Maar van de 12mm brede had ik dat nog niet. Ik heb de 3D printer maar eens aan het werk gezet.

Ze passen prima, clickt netjes in mekaar. De mini kan je dan weer uit mekaar halen (in de versie die ik geprint heb om eea te testen, daarna had ik er vertrouwen in dat met de verbeteringen die ik daaruit heb gehaald ik direct een echte kon printen. Bij de grotere durf ik niet harder te trekken om het weer los te krijgen. Met de juiste tools moet je hem weer uit mekaar kunnen krijgen (dun ding tussen de clips duwen), maar ik vind het niet nodig om daar moeite in te steken. Clickt eenmalig vast is ook goed wat mij betreft.

Ik snap niet hoe Openscad het in z'n hoofd haalt dat ongeveer een minuut rekenen "total rendering time 0:00:00.063" kan zijn maar goed.

Verbetering die ik nog kan doen is de clips draaibaar maken zodat je de sticker-vlakken tegenover mekaar kan krijgen. Oh wacht! Ik realiseer me nu dat ik daar niet eens twee verschillende varianten voor hoef te maken. Dat kan zowiezo.

Op 24 april 2023 12:04:52 schreef pamwikkeling:
Uit nieuwsgierigheid, de Hitachi SJ100 frequentiesturing, is ondertussen een tiental jaar oud.

Was je er tevreden over?

Bedoel je die Hitachi (SJ100-004NFE)? Die deed het nog gewoon, alleen was te krap bemeten. De motor is 0.37 kW de drive 0.4 kW en heeft eigenlijk geen marge kwa kortstondige overload.

Die ging regelmatig in een trip omdat na wat(veel) jaartjes die schuifdeur wat zwaarder is gaan lopen. Wel moet de tandheugel waar het spul in loopt nog wat mechanisch afgesteld worden / opgekuist worden.

Die M400 is 0.75 kW en heeft een hogere torque en werkt nu een stuk beter. Plus ruimt lekker op in de kast.
Het enige nadeeltje van die M400 is dat de ingangen niet echt snel zijn (ook al is de fast access enabled) en ik heb de eindsensors wat moeten bijstellen om goed uit te komen. Er zit ook een midden sensor in de tandheugel kast zodat ik aan het eind kan afremmen.
Er zit een kastje op de vertragingsbak-as (via een ketting overbrenging) waar 3 schakelaars in zitten: 2 voor het eindpunt en 1 voor het "middenstuk".

Iets soortgelijks als hoe rolluiken hun positie tracken.