Gisteren heb ik taart gebakken. Niet veel, het was alleen voor de lekkere trek na het eten, maar ik heb er wel de oven even voor aan gehad. Wat ik toen ook in de oven heb gestopt is de schakelchip die de problemen lijkt te geven, je ziet hem hier gesoldeerd op een SO8 naar DIP bordje met de pinnen kortgesloten:
De reden hiervoor was dat ik een tijdje geleden een artikel las over halfgeleiderdegradatie in de vorm van 'hot carrier injection'. Zonder echt te begrijpen hoe het werkt vatte ik voor mezelf samen dat het 1) in het bijzonder een probleem is voor P-kanaals MOSFET's en 2) dat het probleem soms en deels op te lossen is door de halfgeleider te verhitten tot een 'annealing' temperatuur. Dit is een op 'wishful thinking' en selectief en vluchtig gelezen artikelen gebaseerde samenvatting van het onderwerp, dus ik maak me geen illusies dat dit zomaar gaat werken. Ik wilde het in elk geval proberen, dus mijn MXT2410 chip heeft een uur op 180°C staan te sudderen. Stiekem verdenk ik de makers ervan dat ze misschien een P-kanaals MOSFET met een 24V gatespanning aan het aandrijven zijn en er mee weg dachten te komen. Ik kon geen datasheet van deze chip meer vinden, het is een heel obscure chip. Ik heb dus geen idee van de daadwerkelijke opbouw.
Natuurlijk is het risico dat de chip nu verder stuk gebakken is, en dan staat er mogelijk meteen 24V op alle 5V rails (met een verrassend aantal verschillende microcontrollers en specialistische chips die daar last van gaan krijgen), en dat wil ik liever niet. Daarom was de volgende stap in het proces iets te regelen dat ik de spanning op de 5V rail onder controle zou kunnen houden. Ik had de eerder gesuggereerde Transzorb niet liggen, dus ik ben aan het beunen geslagen en heb (in de derde (!) iteratie) dit gefabriceerd, je ziet net nog een paar componenten tussen de 'heat shrink' zitten:
Dit is een transistorgebaseerde spanningsbegrenzer. Met behulp van de B-E spanning van de drivertransistor zal de schakeling de aangebrachte spanning limiteren tot ongeveer 5,6V. Met een grotere stroom wordt het wat meer, maar met toenemende temperatuur wordt het snel minder. Achter de transistor zit een thermische schakelaar in TO-220 behuizing die inschakelt bij 85°C en de transistor volledig open stuurt om de dissipatie te beperken (een AliExpress special hier besproken). Dit is het schema:
Wat begon als iets simpels kostte uiteindelijk meer tijd en moeite dan gedacht. Natuurlijk zou ik mijn eigen grootste vijand niet zijn als ik gewoon genoegen zou nemen met de eerste iteratie en die vervolgens gewoon in een ruime opzet zou bouwen. Het moest nauwkeuriger, beter en kleiner... 
Uiteindelijk werkte het schakelingetje best nog wel aardig. Bij het overschrijden van iets van 5,6V begint een langzaam zelfversterkend effect waarbij de spanning steeds op een lagere waarde wordt begrensd, en de ontstane warmte uiteindelijk de thermische schakelaar doet inschakelen die zorgt dat er niet meer dan 1,06V over de transistor staat (getest bij 3A). Dat kan niet voor eeuwig zonder koeling, maar de 24V voeding is maar 0,5A, dus ik verwacht dit niet lang te hoeven zien. Ander smelt het silicium waarschijnlijk wel aan elkaar en zal de spanning op den duur wel afnemen. 
Het eindresultaat zit inmiddels met 20AWG bedraad in 'heatshrink' ingepakt en is klaar om ergens op de PCB te worden gesoldeerd en in een hoekje in de behuizing te worden opgeruimd:
Helaas echter vernaggelde ik het terugsolderen van het IC en moet ik morgen met een iets frissere kop de sporen op de PCB even nalopen en wat continuïteitstests doen voor ik spanning op de PCB wil zetten. Als dat werkt ga ik eens testen of het ding beter geworden is. Onder de streep is deze zijweg niet heel relevant (een extra voeding of converter was makkelijker geweest), maar ik ben wel nieuwsgierig of het bakken van de chip invloed heeft gehad.
maartenbakker
Golden Member
www.elba-elektro.nl | "The mind is a funny thing. Sometimes it needs a good whack on the side of the head to jar things loose."
Er zaten geen andere elco's in het circuit?
Het kan natuurlijk best het IC zijn, maar in mijn ervaring gaat het dan vaker juist mis na opwamen en niet bij koud toestel.
Dat was mijn indruk eerst ook, als dit IC het probleem blijkt te zijn zal dit voor mij de eerste keer dat ik degradatie van halfgeleiders tegen ben gekomen. Toen ik ging Googlen naar de mogelijke problemen van deze wekker (want waarom zelf onderzoek doen als je ook gewoon achter je computer kan zitten) leek de chip wel structureel terug te komen als probleem en was vervanging altijd de oplossing. Beide op iFixit en mikrocontroller.net komt dit ter sprake en delen mensen de verbazing dat de chip toch het probleem is.
Eigenlijk had ik de buffer-elco op de 24V rail moeten uitsolderen en testen, want dat maakt natuurlijk nogal een verschil. Dat zal ik voor de vorm wel even doen zodat we dat in elk geval weten. Nu heb ik me al bezig gehouden met de chip dus we zijn al aan meerdere variabelen bezig. Gelukkig hoef ik hier geen proefschrift over te schrijven... 
PS Als ik alle elco's in dit ding langs zou moeten lopen ben ik nog wel even bezig, het zijn er wel een paar. Bijna allemaal verschillend, en allemaal een relatief kleine 'form factor'. Het is niet het soort ontwerp waar je tegenwoordig na de componententekorten van de laatste jaren veel populariteit mee gaat oogsten. Alles opmeten, bestellen en vervangen (als dat het plan is) gaat best een draak zijn... 
Er was een elco over de binnenkomende voeding van 470µF/35V die ik eerder nog niet had getest, en die invloed zou kunnen hebben op de werking van de switcher. Die had ik eerder niet getest omdat die zo ver ik kan redeneren voor een buckregelaar dit niet echt uit zou moeten maken. Desondanks geen reden voor het niet testen als ik er toch ben, want je weet maar nooit:
Geen geweldige score, vanwege de capaciteit neig ik naar afkeur. Mijn multimeter ziet grofweg dezelfde capaciteit:
Vergelijkingsmateriaal in de vorm van een Samwha RD type 470µF/50V elco, ook een wat matige capaciteit, maar een kleinere ESR terwijl het een standaardttype is (na wat contactreiniger werd het zelfs beter, niet op de foto):
Als vervanger heb ik een Panasonic FR 560µF/35V uit mijn voorraad gepakt. Die is 10x20mm in plaats van 10x16mm, dus ik hoop dat dit bij het monteren past. [spoiler: nope] Die geeft (zoals verwacht) een hogere capaciteit en een relatief kleine ESR, al maak ik me geen illusies over de nauwkeurigheid van zo een getal aan de rand van het bereik, dit is alleen voor de vergelijking:
Overigens zou ik niet zonder meer aanraden dit te doen, de print is één en al massavlak, en waar de elco gesoldeerd zit zijn beide zijden massief koper.
Intussen heb ik ook nog een vierde versie van de spanningsbegrenzer gebouwd, deze versie heeft een grijze plusdraad om hem te kunnen onderscheiden van de andere versies die ook op mijn bureau liggen:
Een nachtje slapen deed me realiseren dat ik de afschakelkarakteristiek iets strakker kon krijgen door de BE-weerstand van de grote transistor te verkleinen. Daarvoor moest ik de weerstandsdeler ook herberekenen, omdat de driver hem nu op een andere spanning begint aan te sturen:
Bij omgevingstemperatuur en 5,5V loopt er 100mA, en als ik er een 3A voeding op zet begint hij op 6,2V en daalt hij snel tot een kleinere waarde. De exacte waarde is wat lastig te bepalen omdat de dissipatie de spanning erg snel omlaag brengt. Testen is ook lastig omdat hij nogal in de heat shrink zit en afkoelen naar omgevingstemperatuur nogal lang duurt. In elk geval ben ik tevreden: hij is redelijk nauwkeurig en de spanningen zijn wat ik van tevoren verwachtte. Tevens is de exponentiële stijging van de stroom iets minder 'soft' dan de eerdere versies en daalt de spanning duidelijk bij opwarmen (anders had ik een zener of TL431 geïmplementeerd) en is de spanning over de schakeling bij het inschakelen van de temperatuursbeveiliging laag genoeg om me het gevoel te geven dat er waarschijnlijk eerst iets anders stuk zal gaan voor het ding oververhit.
Zoekende naar de specs van de chip vond ik nog een Koreaanse blogpost met plaatjes van de datasheet. https://m.blog.naver.com/sul2zip/221740437173
In elk geval had ik het mis wat betreft het aansturen van een P-MOSFET met 24V. 
Wat ik intussen geleerd heb: een elco van 10x20mm past niet zonder meer op de plek van de originele 10x16mm, het plastic schild zit dan net in de weg (het plastic moet op deze foto nog vastgeklikt worden en komt dan dichter op de print te zitten):
Ik ontdekte dat het mogelijk was de pinnen op zo een manier te buigen dat de elco in die richting iets opgeschoven kon worden. Dat werd iets geholpen doordat de gaten op de PCB 6mm uit elkaar zitten in plaats van de standaardafstand van 5mm. Na de originele elco te hebben moeten afdanken omdat de restanten van de pinnen te kort waren voor deze truc heb ik een tweede uit de voorraad gepakt en zo bijgebogen:
Het resultaat is een passende condensator. Dat maakt me blij! 
Omdat ik zag dat de 24V ook naar het LED paneel werd gestuurd heb ik ook daar even gekeken of ik er slechte condensators vond, maar het tegendeel was waar. Op dat bord kwam ik een 100µF/35V Rubycon ZLJ condensatortje tegen. Slechts 6,3x11mm en een meetresultaat dat ik zelfs met componenten tweemaal het formaat niet haalde:
Ik had nog een nieuwe Panasonic FM van 100µF/25V liggen en die scoorde een fractie slechter zonder ooit gebruikt te zijn. De datasheet van deze elco liegt er ook niet om: 7000h levensduur. Ik heb even lopen te zoeken of ik iets kon vinden dat slechts een beetje beter gespecificeerd zou zijn, maar kon het niet vinden. De kleine maat werkt hier niet mee, want op dat formaat vind je sowieso al weinig, en al helemaal niet iets met zo een gespecificeerde levensduur. Deze gaat dus weer vrolijk terug op het bord. 
Ik heb de 24V lijn nog even over het bord gevolgd, en het lijkt er op dat er wel lokaal nog wat spanning wordt omgezet. Er staat een grote TH inductor op en de spanning gaat een kleine SOT23-5 in:
En dat is dan het genot van het nieuwe millennium: nietsbetekenende codes op minuscule componenten. Iemand enig idee welk component er achter deze code zou kunnen schuilen? Dit is waarschijnlijk een Richtek RT8473. Die fabrikant is nogal slecht in het documenteren van zijn IC's, 10 jaar na productie moet je echt de archieven in duiken om te vinden dat ze hem ooit maakten...
Het lijkt er op dat de chip een soort schakelende LED driver is die de drie koud-witte LED's in serie aanstuurt met behulp van een inductor. Die werkt vanaf de 24V rail terwijl de warm-witte en rode LED van de 5V worden gestuurd. Ik heb even de sporen geprobeerd te traceren, maar de layout is niet overal even makkelijk te volgen. Omdat dit bord het probleem niet lijkt te zijn heb ik dat opgegeven en ben ik de wekker weer in elkaar gaan zetten.
Daarbij viel het op dat de elco op het LED-PCB'tje die ik in de vorige post noemde niet groter mag zijn dan de 6,3x11mm die hij is, want anders past hij niet meer terug op de plek waar hij zat:
Dit moet nogal een werkje zijn geweest om in CAD te krijgen. Beetje jammer dat ze overal van die minuscule (en echt allemaal verschillende) elco'tjes hebben geplaatst terwijl de ruimte er op zich wel is, maar gewoon net een stukje verderop. Vervangen is verrekte lastig als alles zo nauw luistert.
Gisteren heb ik de 5V regelaar ook getest zonder de wekker er omheen, en er komt mooi 5,18 uit:
Ik heb ook even getest met belasting in de vorm van een aantal weerstanden die ik had liggen (in dit geval 2x4,7Ω parallel). Hij levert mooi de 2A waar de chip voor gespecificeerd is. Er zijn echter wel rariteiten: de spanning is maar marginaal stabiel met de temperatuur. Bij kamertemperatuur is het grofweg de getoonde 5,18V, maar bij hogere temperaturen gaat de spanning eerst omhoog naar 5,3V om dan te dalen richting de 4,9V. Al deze spanningen zijn wat mij betreft fatsoenlijk genoeg, maar de gevoeligheid voor temperatuur vind ik wel een tikkeltje zorgelijk. De chip wordt op 2A erg heet, ik heb 115°C gemeten op de behuizing. Anderzijds lijkt het er ook op dat de 2A belasting die ik er op heb gezet niet realistisch was, want de wekker gebruikt in totaal maar 12W, en driekwart van de vermogens-LED's worden apart gevoed. Ik zal deze chip in de tussentijd dus even laten zitten omdat hij voorlopig goed genoeg is. Er zit bovendien nu een spanningsbeveiliging in om eventuele problemen op te vangen mocht het toch mis gaan.
In elk geval zit hij weer in elkaar en werkt hij als een zonnetje. Ook met de radio hard aan heb ik geen problemen met flikkeren of bedienen. Ik heb hem nu in de koelkast staan om te kijken of dit zo blijft op lagere temperaturen. Wordt vervolgd...
Net heb ik de wekker na een uurtje of 4 lekker koud uit de koelkast gehaald en in een plastic zakje gestopt (goed idee @ohm pi) en aangezet. Geen probleem te detecteren, hij gaat gewoon aan en geeft volle bak licht en geluid. Het probleem lijkt zo op het eerste gezicht opgelost zonder de chip te vervangen. Helaas heb ik nu teveel gewijzigd om te kunnen zien waar het aan lag, maar voorlopig lijkt hij weer even te werken. Ik houd jullie op de hoogte als hij weer kuren geeft.
edit: Te vroeg gejuicht...
Eerste verdachte: een spanningsbegrenzer die opwarmt.

Het lijkt er op dat de spanningsbewaker die ik met veel pijn en moeite had gebouwd toch een tikkeltje 'triggerhappy' was en de voedingsspanning omlaag trok en het regel-IC deed hikken (je zag het display knipperen). De lamp resette daardoor alleen, dus de symptomen van eerst waren er niet, maar er was nu dus een nieuw probleem dat zich niet bij kou, maar bij warmte voordeed. 
Dus ik dat ding weer open maken en de spanningsbeveiliging vervangen, het blijft nogal een gedoe. Ik heb wel een nieuwe ontworpen omdat ik die chip na al mijn mishandeling ook niet meer voor de volle 100% vertrouw. Het schema is als volgt:
Hier heb ik een spanningsreferentie ingebouwd die de spanning op 4,98V+UBEdriver begrenst. De spanning zal dus iets omlaag driften bij verwarming, wat ik wenselijk vindt om bij problemen de wekker niet op de uiterste spanningslimiet te laten sudderen als er toch wat mis gaat. Ik heb extra mijn best gedaan om het aantal lagen krimpkous dat over elkaar lag te verminderen en heb alle maten van het spul die ik heb in dit project gestopt:
Hij is iets breder geworden door een extra actief element en omdat ik luier ben geworden met het puzzelen om het zo klein mogelijk te maken. Dit keer met de kleur bruin als unieke identificatie. Hij deed wat ik er van verwachtte: de spanning begrenzen. De thermische schakelaar heb ik geoogst van versie 2 en werkte ook hier weer goed zat. Het was een goedkope versie van AliExpress, dus dat moet je wel altijd eerst getest hebben.
Nu heb ik hem weer in elkaar en hij werkt zo te zien vrij aardig. Voorheen was een symptoom van het probleem ook dat als je de adapter aansloot dat de klok niet meteen inschakelde. Je moest vaak wachten tot er leven in kwam en dan wist je dat hij niet lekker op volle helderheid zou draaien. Dat is nu ook weg en de lamp schakelt mooi vloeiend in (nu zonder plastic zak):
Met het risico te vroeg te spreken (ik heb hem slechts een uurtje op volle sterkte getest) ben ik wel blij met dit resultaat. Wederom, ik houd jullie op de hoogte. Hij staat nu weer naast mijn bed, dus ik hoop dat hij niet opeens opspeelt nu ik de slaap hoognodig nodig begin te hebben. 
Het is wel een bokkie wokkie ontwerp, elco's en mogelijk component verloop zorgt voor ellende dus. Anders toch maar een 2de tweedehands er bij kopen??
Het ontwerp is inderdaad niet bepaald service-vriendelijk, terwijl je dat eigenlijk wel wil voor een wekker die waarschijnlijk erg lang op spanning zal staan. Halfgeleiderdegradatie zou ik als ontwerper ook niet hebben voorzien, maar al die minuscule en onderling verschillende elco'tjes overal zijn wel een draak. 
Als ontwerper, en met de kennis van het achteraf, zou ik deze wekker waarschijnlijk een gestapelde constructie hebben gemaakt met 'board-to-board' connectors, en op 12V hebben laten werken. Eén type 16V elco, en één type 6,3V elco op elke "verdieping", maar met ruimte voor 25 en 10V typen van een normale maat. Fatsoenlijke lokale ontkoppeling met keramische condensatoren zou voldoende moeten zijn om geen speciale elco's nodig te hebben. Misschien een enkele processor die alles vanaf een enkel punt kan aansturen.
Op dit punt ben ik echter niet ontevreden: hij valt niet meer uit en voor een eventuele overspanning is nu beveiligd. Op zich is 9 of zo jaar doorlopend onder spanning staan (het ding komt uit 2013) ook niet niks. Het verbaast me voornamelijk dat de wandadapter nog leeft eigenlijk. Die zou wel het makkelijkste zijn geweest om te vervangen.
Uh-oh, hij begint weer problemen te geven... 
De afgelopen dagen was het koud in huis en de wekker laat zich dan moeilijk bedienen als de lamp aan is op vol vermogen. Zo kan ik de radio niet uit zetten als de wekker net aan is. Dat herstelt als hij langer aan staat, vermoedelijk doordat de chip opwarmt. De lamp flikkert dan niet, maar dat is waarschijnlijk een kwestie van tijd. Het heeft er de schijn van dat mijn oplossing tijdelijk was.
De chip wordt blijkbaar beter van een keertje bakken, maar elke drie maanden (iets minder zelfs) dat ding desolderen en in de oven is natuurlijk geen zinvolle optie. In de tussentijd heeft hij wel vele uren goed gedraaid. Toch absurd om zoiets tegen te komen met een halfgeleider, nog nooit gezien... 
[Bericht gewijzigd door Kruimel op (10%)]
Houd niet van koude omgeving, zou ik denken aan elco's maar die zijn gecontroleerd, dan koude lassen rond processor wellicht??
Op dit moment verdenk ik de buck-regelaar nog steeds eigenlijk. Deels door de feedback van dat Duits forum, waar andere mensen zich ook verbaasden over deze bron van problemen, en deels omdat het bakken van de chip het probleem (tijdelijk) verhielp. Ik heb tegelijk de buffer-elco aan de 24V kant vervangen, dus dat kan uitmaken, maar als die in 3 maanden van een praktisch nieuwe elco van een goede serie (Panasonic FR) naar onvoldoende is afgedaald eet ik mijn schoen op...
De processor kan nog steeds het probleem blijken natuurlijk, maar de print had geen sporen van slecht soldeerwerk (heb ik wel naar gekeken). De problemen die ik zie zijn dat eerst de bedienbaarheid van de 'touch'-knoppen vermindert, vervolgens de drukknoppen en dat uiteindelijk de lamp onregelmatig gaat flikkeren (wat op dit moment nog verre van het geval is). Intussen houdt de wekker de tijd wel gewoon bij en toont hij de klok zonder echte problemen, wat me doet vermoeden dat de processor geen lokale problemen heeft.
Dit zou mijn eerste confrontatie met het verouderen van silicium halfgeleiders zijn als dit echt het de chip is, maar daar heeft het wel alle schijn van. Deze toepassing is wat dat betreft natuurlijk wel een 'worst case' omdat hij elke dag de hele dag voor jaren onder spanning heeft gestaan, maar toch... Beschouw me verrast.
Heb ik al gedaan toen ik hem initieel testte, maar toen werkte hij natuurlijk gewoon, zij het met nogal een verloop in de referentiespanning. Hij piekt op iets van 5,3V op een "medium" temperatuur (niet opgeschreven, iets van 50 of 60°C) en daalt op hogere temperatuur langzaam naar 4,9V. Dat piekende karakter is typisch voor een 'bandgap' referentie, maar de temperatuursgevoeligheid is atypisch hoog. Dit is bijvoorbeeld de gegeven spec van een LM317:
De volgende stap zal zijn om te kijken naar een losse 'buck converter', en die inbouwen zodra ik hem heb. Het demonteren van dit kreng is namelijk nogal een gedoe, en hij moet weer in elkaar om hem te kunnen testen. Het probleem zit op één of andere manier toch in de chip, en ik win er niet heel veel mee om het exacte probleem verder te analyseren. Ik zat er ook aan te denken om een reeks van die kleine elco'tjes te vervangen, maar dat betekent weer een demontagecyclus. 
Overigens zat ik wel te denken om verdere tests te doen, want op dat duitse forum kwam ter sprake dat er iets zou zijn met de 'enable' ingang. Die gebruiker ("Klaus R.") meldde dat hij dat had geprobeerd, maar dat de chip bij hem was overleden, mogelijk door een uitgegleden testprobe. Nadeel is dat deze 5V regelaar niet tolerant is voor hogere spanningen dan 5V op de enable (
), dus als je die ingang naar 24V trekt ben je zuur, misschien is dat wel het probleem geweest. Op het bord zitten er zo te zien een serieschakeling 100kΩ weerstand en een kermische condensator naar massa aan (niet zeker van de schakeling, dit zag ik op de foto's). Het zou kunnen dat de drempelwaarde van de 'enable' verloopt met de temperatuur en dat de voeding rond dat omschakelpunt begint te haperen. De golfvorm die één van de andere gebruikers op zijn scoop liet zien was best lelijk:
Je vraagt je af hoe dit soort dingen gebeuren. 
Dat zie ik ook vaak, en die van de regelaar zelf had ik al vervangen (voor de 5V kant heb ik toen die Ikea lader gesloopt om er een polymeerelco uit te oogsten), en dat leek in de zomer te werken. Met de kou het probleem vrij snel weer terug helaas, dus dat was niet de hoofdoorzaak.
De volgende keer dat ik hem open schroef zal ik proberen de discipline op te brengen om de elco's in het apparaat even te inventariseren zodat ik die eventueel later kan bestellen en vervangen. Vervelend in dit ding is dat de elco's allemaal vrij klein zijn voor de capaciteit en er haast nergens ruimte is voor iets groters, en er bovendien ook nog eens geen twee hetzelfde zijn. Voordeel is wel dat polymeercondensatoren tegenwoordig veel makkelijker te krijgen zijn omdat die beide kleiner en langlevender beloven te zijn.
Paar dagen terug ging die wekker toch weer haperen en ik heb nu drie dingen gedaan:
- De chip gedesoldeerd en opnieuw in de oven gebakken. Dat hielp, maar is duidelijk geen permanente oplossing;
- Een inventaris gemaakt van de elco's in het apparaat. Die wil ik gaan vervangen omdat het allemaal van die minuscule exemplaren zijn. Ik zal ze proberen zo veel mogelijk te vervangen met polymeercondensatoren, die onder normale omstandigheden een langere levensduur hebben;
- Begonnen met het ontwerpen van een kleine schakelende regelaar die mooi in de wekker ingepast kan worden.
Voor de geïnteresseerden hier een overzicht van de elco's in het apparaat:
Voedingsbord
C2 470uF/35V 10x16mm (reeds vervangen)
C8 470uF/10V 8x8mm (reeds vervangen)
C11 100uF/10V 5x6mm
C13 220uF/10V 6,3x6mm (5mm footprint)
C503 470uF/10V 8x8mm
C510 22uF/50V 6,3x6mm (5mm footprint, max 5V op deze rail)
C516 100uF/10V 5x6mm
C602 47uF/10V 3,5x6mm
C709 47uF/10V 3,5x6mm
Bodembord
C103 47uF/16V 5x8mm (mag langer)
C109 2200uF/6,3V 10x17mm (achterkant bord, mag langer)
C115 100uF/10V 5x6mm (mag langer)
C451 470uF/10V 6x12,5mm (mag langer)
LED-bord
C1001 100uF/35V 6,3x11mm (long-life)
C1009 47uF/16V 5x8mm (6,3mm footprint)
Ze hielden er duidelijk niet van om te standaardiseren. 
Er zijn componenten binnen! 
In totaal 7 soorten polymeercondensator, één type normale elco, een keramische, en een kleine buckregelaar waar ik een bordje voor heb ontworpen dat binnenin de wekker past:
Die is nog niet binnen, dus ik ga nog niet beginnen, maar we komen er langzaam... 
Dit zijn de vervangers die ik op verschillende plekken had gepland:
Voedingsbord
C2 470uF/35V 10x16mm -> Aichi SPZ1VM471G13O00RAXXX
C8 470uF/10V 8x8mm -> Aichi SPZ1AM471E08O00RAXXX
C11 100uF/10V 5x6mm -> Aichi SPZ1AM101D07000R
C13 220uF/10V 6.3x6mm -> Aichi SPZ1AM221DO9000RAXXX
C503 470uF/10V 8x8mm -> Aichi SPZ1AM471E08O00RAXXX
C510 22uF/50V 6.3x6mm -> TDK FG11X7R1C156MRT06
C516 100uF/10V 5x6mm -> Aichi SPZ1AM101D07000R
C602 47uF/10V 3.5x6mm -> Aichi SPZ1EM470D07O00RAXXX
C709 47uF/10V 3.5x6mm -> Aichi SPZ1EM470D07O00RAXXX
Bodembord
C103 47uF/16V 5x8mm -> Aichi SPZ1EM470D07O00RAXXX
C109 (achterkant) 2200uF/6.3V 10x17mm -> Aichi SPZ1AM222G15O00RAXXX
C115 100uF/10V 5x6mm -> Aichi SPZ1AM101D07000R
C451 470uF/10V 6x12.5mm -> Aichi SPZ1AM471E08O00RAXXX
LED-bord
C1001 100uF/35V 6.3x11mm -> Aichi SPZ1VM221E12O00RAXXX
C1009 47uF/16V 5x8mm -> Aishi SPZ1EM470D07O00RAXXX20240204 edit: Foutjes hersteld en aangepast naar aanleiding van de componenten die ik daadwerkelijk heb gebruikt voor de uiteindelijke vervanging. Al deze componenten zijn aangeschaft geweest bij LCSC. C2 en C8 had ik al eerder vervangen, maar deze vervangers zijn mogelijke kandidaten als je ze zoekt.
Jullie raden nooit wat ik afgedankt op straat vond:
Nog een wake-up light! 
Op dit punt heb ik geen idee of hij werkt en wat er mee zou zijn, maar ik heb in elk geval een goed vermoeden hoe hij uit elkaar moet als hij gerepareerd moet worden. Er was geen voeding bij, maar hij heeft dezelfde voedingsspecificatie, dus dat scheelt. De nummering lijkt te wijzen op de voorganger van mijn HF3520, en er zit een "snooze" knop op die op het andere apparaat ontbreekt en is mat in plaats van glanzend.
Ook vond ik op de deurmat een levering van JLCPCB:
Daar ga ik binnenkort eens mee bezig om te testen of ik de converter hiermee kan vervangen.