3D printers - deel 3

Dat hangt wat af van de inserts (hoeveel messing zit er rond de schroef). Zie bijvoorbeeld hier, bij de productafbeeldingen staat ook een tabel met maten.

Ik heb ooit dit samengesteld, dit zijn dus voor het type wat ik gebruik. Misschien kun je er wat mee

Zo gebruik je het:


include <.\ThreadedInserts.scad>

// main
difference() {
  union() {
    cube([ 30, 10, 10], true);
  }
  translate([-10, , 0])
    M3_42_4(10);
}

Waar M3 = draad
42 = diameter van de insert
4 = lengte van de insert

Ik zie dat de stl eigenlijk gewoon 'embedded' gebruikt wordt, is er geen manier om de stl naar scad om te zetten?

Ik denk dat het heel moeilijk gaat worden, een stl bestand bestaat uit driehoeken die het object beschrijven (triangles in space).

Je kan wat maken in OpenScad, exporteren naar .stl en even in het bestand rondstruinen. Wel exporteren in ascii ipv binair. Dan zie je dat daar wel wat werk gaat inzitten, als het al kan.

Op dinsdag 10 februari 2026 22:02:37 schreef marcob:
Ik heb ooit dit samengesteld, dit zijn dus voor het type wat ik gebruik. Misschien kun je er wat mee

Zo gebruik je het:


include <.\ThreadedInserts.scad>

// main
difference() {
  union() {
    cube([ 30, 10, 10], true);
  }
  translate([-10, , 0])
    M3_42_4(10);
}

Waar M3 = draad
42 = diameter van de insert
4 = lengte van de insert

Top !! Bedankt, ga ik eens mee aan de slag.

Vraagjes over het slicer-proces en zijn parameters:

* in een andere draad lees ik dat er gestoeid wordt met de parameter "z_offset" . Dat begrijp ik niet: het calibreren van het printbed is toch voldoende om de z-as in orde te hebben?

* ook lees ik dat er variatie is in extrusiesnelheid. Hoe weet ik hoe die goed wordt ingesteld? Is er misschien een lijst, voor de verschillende soorten filament, een aanbevolen snelheid?

NB ik post de vraagjes in deze draad omdat het de meest generieke is; maar het mag van mij gerust worden verplaatst, desgewenst zelfs naar een aparte draad; of een volgende editienummer van deze.

Op donderdag 21 mei 2026 15:10:01 schreef Paulinha_B:
Vraagjes over het slicer-proces en zijn parameters:
* in een andere draad lees ik dat er gestoeid wordt met de parameter "z_offset" . Dat begrijp ik niet: het calibreren van het printbed is toch voldoende om de z-as in orde te hebben?

Nee, de printer moet ook de afstand tussen de nozzle en de bedhoogtesensor weten.
(m.a.w.: als de bedhoogtesensor het bed raakt, hoever is de nozzle dan nog van het bed verwijderd?)

* ook lees ik dat er variatie is in extrusiesnelheid. Hoe weet ik hoe die goed wordt ingesteld? Is er misschien een lijst, voor de verschillende soorten filament, een aanbevolen snelheid?

Begin met de standaard ingestelde waarde.
Bij te veel filament ('spinrag' e.d.) waarde lager zetten, bij onderbrekingen waarde hoger zetten.

Op donderdag 21 mei 2026 15:24:56 schreef Arco:
[...]
Nee, de printer moet ook de afstand tussen de nozzle en de bedhoogtesensor weten.
(m.a.w.: als de bedhoogtesensor het bed raakt, hoever is de nozzle dan nog van het bed verwijderd?)

Ah, ik vertrouwde altijd op de microswitch die schakelt als het bed tot op "hoogte nul" gekomen is. Maar uiteraard kan er een afwijking zijn tussen die nul en de nul van de spuitkop. Ik had daar nooit bij stilgestaan, en heb er ook nooit problemen mee gehad. Wel al ondervonden dat ik het bed beter een ietsiepietsie lager kon zetten dan met de A4-metode.

Ter verduidelijking: de printer is een Creality 5, en heeft geen autolevelling.

[...]
Begin met de standaard ingestelde waarde.
Bij te veel filament ('spinrag' e.d.) waarde lager zetten, bij onderbrekingen waarde hoger zetten.

Duidelijk, dankje!

De nozzle zit altijd (iets) hoger als de sensor, anders zou de nozzle bij nulstellen over het bed schrapen.
(en overgaan in eerder genoemde graveer mode... :) )

Op donderdag 21 mei 2026 18:26:44 schreef Paulinha_B:
Ter verduidelijking: de printer is een Creality 5, en heeft geen autolevelling.

Als je geen autolevel hebt dan is het gebruikelijk om de schakelaar "je bent bij nul" precies op nul af te stellen.

Ik heb een printer die via klipper werkt. Op dat ding ben ik daar vanaf gestapt en stel ik het nu in de klipper config in.

Alleen de oudere Ender 5 hebben een 'laagste niveau' microswitch; de nieuwere niet meer.
(is overbodig, de level sensor wordt daar nu voor gebruikt, dat scheelt 90 seconden tijd bij initialiseren...)

Mijn creality S1 plus komt gewoon met zo'n Z-endswitch hoor!

(los in de verpakking).

Mijn Artillery Genius (en al wat ouder ding dan de hier genoemde denk ik?) komt met inductieve eindsensors. De eerste keer (of als je een ander bed plaatst bv) uiteraard wel zorgen dat die op een beetje de juiste hoogte zit anders heeft hij er geen moeite mee je bed flink naar beneden te duwen, of hij hangt domweg in de lucht.
Ik "home" m'n printer, zet de nozzle 0.10 omhoog en level met een voelermaat. Z-offset gebruik ik dus nooit, zou ik enkel gebruiken voor een kleine finetining of na het verwisselen van een nozzle.
Sinds kort heb ik wel een bed levelling sensor (moest daar toch bestellen en was goedkoop), maar zit nog steeds in z'n doosje. Ik wilde hem eigenlijk vooral als soort meetklok gebruiken (die zijn simpelweg prijzig) en hoogstens een mesh maken indien de boel naar mijn smaak niet vlak genoeg was.
TBH snap ik "al het gedoe" met levelling niet. Een mesh kan ik inkomen, mijn eerste bed was nogal krom, maar verder ik (of nou ja controleer) ik enkel na het verplaatsen, of wanneer de beginlijnen en skirt er wat twijfelachtig uitzien.
En een creatieveling heeft met die sensor auto bedlevelling gemaakt:

Het zijn iig leuke, betaalbare en nauwkeurige sensors, met optische "in de buurt" indicatie. Dat er gebruik gemaakt word/werd van simpele microswitches(?), ook door Artillery, stond ik dus wel even van te kijken.

Ik heb sindskort, op aanraden van een vriend, een airfyer. Dit om filament te drogen. Veel ander spul gaat niet laag genoeg. Het is echter niet niet een bijzonder grote en dus passen mijn oude kunststof spoelen er niet in.
Heeft er iemand kleinere spoelen over? Mijn FormFutura spoelen pasesen er zeg maar soort van precies in, diameter 20cm, breedte 5cm. In de hoogt is er nog wel centimeters ruimte, maar meer dan 20cm diameter gaat niet lukken.

Ben ik de enige die spoel op bed van printer leg en een uurtje op 50 graden zo de spoel droogt?

Goed opbergen met silicagel o.i.d. is toch simpeler... :) (is reusable)

Op zondag 24 mei 2026 14:24:12 schreef rudig76:
Ben ik de enige die spoel op bed van printer leg en een uurtje op 50 graden zo de spoel droogt?

Ben ik de enige die PLA en PETG gewoon in de huiskamer bewaart ?
Doe ik iets verkeerd ? En waar zou ik dat aan moeten merken ?
(Luchtvochtigheid in mijn huis is wel ca 37%).

Op zondag 24 mei 2026 14:44:39 schreef Arco:
Goed opbergen met silicagel o.i.d. is toch simpeler... :) (is reusable)

Ja, maar daar was het nu al te laat voor ;)

@bprosman: het heeft bij mij ook lang niet altijd problemen gegeven. Maar nu bijvoorbeeld had ik problemen met m'n PETG. Ding staat uit, kijk een keer richting m'n printer, filament gebroken.
En dit soort printresultaten:

Na drogen was dat meteen over.
Transparant PLA was dacht ik ook niet zo'n succes, ik meen sowieso al lastiger te printen. Dat zit dus helaas op een te grote spoel ;)

(En luchtvochtigheid was hier sowieso vaak vrij hoog ivm stucwerk, met ontvochtiger kreeg ik het naar 50 à 60 procent iirc)

.

[Bericht gewijzigd door pe5ocb op (100%)]

Op zondag 24 mei 2026 15:12:49 schreef pe5ocb:
[...]
Ja, maar daar was het nu al te laat voor ;)

(?) Voor silicagel is het nooit te laat...

Ik denk dat m'n airfryer m'n filament wat sneller gedroogd heeft dan (al dan niet voldoende droog) silica.

Verwarmen en drogen zijn twee totaal verschillende natuurkundige processen. Wel kun je met verwarmen het droogproces versnellen.

Vocht zijn watermoleculen in vloeibare toestand. Bij een temperatuur boven 100 °C zullen watermoleculen als gasvorm explosief 1700 maal meer ruimte innemen (de nozzle sputtert).

Vochtig filament is filament waarin watermoleculen zijn getrokken. Bij het verwarmen van het filament daalt weliswaar de relatieve vochtigheid (aan de buitenkant van de spoel), maar wordt er niet één watermolecuul verwijderd. Pas nadat opgewarmd filament uit een oven wordt gehaald, zal het vocht aan de koudere omgevingslucht gaan uitwasemen. Doordat de spoelbuitenzijde droger geworden is, zal het spoel-kernvocht zich langzaam naar de buitenzijde verplaatsen; een spoel door-en-door drogen tot 25% RH bij 30 °C kan wel drie maand duren.

Maar, zodra het filament weer de omgevingstemperatuur bereikt, zal omgevingsvocht weer in het filament worden getrokken. Droog opslaan met een droogmiddel is veel energie-zuiniger.

Niet helemaal.

Bij 100.1 graden is de boel nog niet echt explosief. De gasdruk van de waterdamp is maar iets hoger dan 1 atm.

Door de boel een tijd in een oven van 50-90 graden te leggen krijg je een tweetal effecten. Door de hogere temperatuur wordt het makkelijker voor het plastic om water met de lucht uit te wisselen.

Daarnaast ben je de 25 graden omgevingslucht naar 50-90 graden aan het opwarmen. Dat wordt, totdat er veel water opgenomen is, de lucht relatief veel minder vochtig. Er ontstaat een osmotische druk om water aan de lucht te gaan afgeven.

Als de lucht verzadigt raakt (of dreigt te raken), dan moet je wat van de vochtige 50 graden lucht door verse kamertemp lucht vervangen.

Ik laat, als ik er aan denk, m'n filament-droger ding op een kier staan.

=> " ... Ik laat, als ik er aan denk, m'n filament-droger ding op een kier staan. ... "

Bij een filament-verwarmer zou ik dat ook doen, maar bij een filament-droger beslist niet.

=> " ... Bij 100.1 graden is de boel nog niet echt explosief. De gasdruk van de waterdamp is maar iets hoger dan 1 atm. ..."

Komt een in het filament opgesloten watermolecuul aan in de smeltkamer van een 3D-printer-extruder, met de grootte van een paar mm3, en met een temperatuur vaak ruim meer dan 200 °C. De agregatietoestand verandert direct van vloeibaar naar gasvormig. Bij 1 atmosfeer gebruikt de molecuul opeens 1700 maal meer ruimte. Omdat de extruder-smeltkamer deze ruimte helemaal niet heeft, neemt de druk explosief toe, en kan de verhoogde smeltkamerdruk alleen via de nozzle gecompenseerd worden, door extra filamentmateriaal (klonters) uit te spugen, tot 'onluchten' (burp) aan toe. Zie 'wiki waterdampexplosie' voor meer informatie.

Op dinsdag 10 februari 2026 20:20:47 schreef bprosman:
Heeft er iemand al wel eens een tabelletje gemaakt met hoe groot de gaten moeten zijn in je 3D print voor de verschillende schroefdraad inserts ?

D'r is een gast op youtube die het uitgezocht heeft en een video daarvan heeft gepost. Zijn eindconclusie was: "Dus wat er in de handleiding staat klopt precies". Kennelijk had hij van die inserts waar een handleiding bij zat....

Op donderdag 28 mei 2026 16:19:26 schreef Harm J Seef:

=> " ... Bij 100.1 graden is de boel nog niet echt explosief. De gasdruk van de waterdamp is maar iets hoger dan 1 atm. ..."

Komt een in het filament opgesloten watermolecuul aan in de smeltkamer van een 3D-printer-extruder, met de grootte van een paar mm3, en met een temperatuur vaak ruim meer dan 200 °C. De agregatietoestand verandert direct van vloeibaar naar gasvormig. Bij 1 atmosfeer gebruikt de molecuul opeens 1700 maal meer ruimte.

Bij 200 graden komt daar nog de 100->200 (gaswet) graden expansie bij ( maal 4761/371). Dus meer dan 2000.

Maar jij doet alsof de boel echt explodeert. Dat is niet zo. Er wordt zeg 1 µL aan filament toegevoerd. Als daar 0.001 µL aan water bij zat, dan resulteert dat in ruim 2 of 3 µL aan "spul": 0.999&mirco;L plastic + 2 µL aan waterdamp. Als er plastic in de nozzleopening zit zal de druk tot iets boven de normale extrusiedruk toenemen. De flow is groter dan verwacht (-> lelijke prints). Totdat er een waterdamp-pocket bij de opening komt en er "pffft" wat waterdamp ontsnapt. De druk neemt af en de flow neemt af (-> lelijke print).

=> " ... Maar jij doet alsof de boel echt explodeert. Dat is niet zo. Er wordt zeg 1 µL aan filament toegevoerd. Als daar 0.001 µL aan water bij zat, dan resulteert dat in ruim 2 of 3 µL aan "spul": 0.999&mirco;L plastic + 2 µL aan waterdamp. Als er plastic in de nozzleopening zit zal de druk tot iets boven de normale extrusiedruk toenemen. De flow is groter dan verwacht (-> lelijke prints). Totdat er een waterdamp-pocket bij de opening komt en er "pffft" wat waterdamp ontsnapt. De druk neemt af en de flow neemt af (-> lelijke print). ..."

Zoals je zelf al aangeeft is er op moleculair niveau sprake van micro-explosies. Bedenk wel dat water-moleculen vanwege hun inwendige structuur zich gedragen als micro-magneetjes die elkaar aantrekken. In de praktijk zal er zelden sprake zijn van één watermolecuul, maar eerder van een cluster watermoleculen, ofwel een waternest.

Samengevat; drogen en verwarmen zijn niet hetzelfde, en nat filament print niet lekker.