WAGO lasklem. Adereindhuls gebruiken?

- Die wago lasdoppen van ts zijn top dingen. Soepele draad zonder adereindhulzen kan prima. Met adereindhulzen kan ook maar dan wel de hulsjes zonder plastic aan het uiteinde gebruiken.

- Beter een goede steeklas dan een slechte draailas en aangezien een draailas vele malen moeilijker is om te maken is die laatste zeker niet aan te raden. Zelfs conex maakt tegenwoordig steeklasdoppen.
Die draailas van de foto was bij ons op de bedrijfsschool gewoon een onvoldoende.

Een smeltveiligheid is ook beter dan een automaat maar die past toch ook bijna niemand meer toe?

Even terug naar de oorspronkelijke vraag: op de website van Wago vertellen ze dat het niet nodig is om soepele draad voor te behandelen. Dus geen adereindhuls nodig.

Ik hou het in ieder geval bij mijn voorbeeld. Dit doe ik jaren en gaat van generatie op generatie. Vooral bij een volle centraaldoos waarbij de draden met gepast geweld erin gedrukt moeten worden is bij mij het gebruik van welk steekding dan ook not done.

Zo doe ik het en zo blijf ik het doen. :-)

Maar inderdaad, voor mensen die niet weten hoe je de draden moet vlechten of gewoon niet durven, zijn steekdingen natuurlijk de beste uitvinding. Steekding stroringen natuurlijk daargelaten :-)

hoe je de draden moet vlechten zijn steekdingen natuurlijk de beste uitvinding.

Moet er uiteraard wel de lengte (nog) voor zijn om te vlechten.

De vader van mijn vroegere baas (man was toen al met pensioen) vertelde hoe heeeeel vroeger lassen gemaakt werden.

-draden werden gestript.
-draden werden werden in een porseleinen kraal met gaatjes (soort knoop) geduwd.
-draden werden getwist.
-de las werd ook nog gesoldeerd.
-daarna werd een porseleinen kapje met een soort hars over de las geplaatst.
-de hars moest lang uitharden, daarna kon de lasdop pas in de lasdoos gedaan worden.

Weten jullie dat het allang 'zit'? :P

Die draailassen heb ik al vanaf mijn 12e gemaakt. Toen de eerste WAGO's kwamen was dat het "non plus ulltra" Daarna een gewoonte, maar er zitten nog zat draailassen in mijn huis >:)

Ik gebruikte geen 'knoop' Maar een porceleinen bus met een conische schroefdraad er in, daarmee twisten en dan met de andere kant (8-hoekig gat) de lasdop er op.

Daarna, in de elektronica, heel veel draaiverbindingen gemaakt, zonder soldeer: Dat heet 'wirewerap' en is nu weer uit de mode, want dat lukt niet met SMD :P

Nadeel van een draailas is is dat hij maar eenmalig is en breekt er een draadeidje af, dan moet je gelijk een nieuwe draad trekken omdat de boel te kort is geworden :(

Op 6 april 2015 14:42:53 schreef KlaasZ:
Even terug naar de oorspronkelijke vraag: op de website van Wago vertellen ze dat het niet nodig is om soepele draad voor te behandelen. Dus geen adereindhuls nodig.

Dat ben ik met je eens. Echter in sommige gevallen kan het toch noodzakelijk zijn om een adereindhuls toe te passen.

(Bijvoorbeeld als je meer draadjes hebt dan klemmetjes.....)

Tidak; als jij volgens ,,voorschrift" de lengte van 12 cM hag aangehouden zijn ze, zelfs na afbreken van de las, niet te kort.

Moeten ze die >*%^&~# lasdozen wat groter maken :(
Heb jij wel eens 12 draden (3×4 in een T-doos)) mèt lasdoppen in zo'n doos moeten timmeren? (of doe jij dat met PLOF-materiaal? >:) ) Dan maak je ze toch echt liever wat korter!

[Bericht gewijzigd door Tidak Ada op (10%)]

daar heb je de steel van de hamer voor :P en lasdozen van deze eeuw natuurlijk..

Op 7 april 2015 10:54:28 schreef testman:
daar heb je de steel van de hamer voor :P ...

Precies :-)

Stampen,wel de doos dichtmaken! Aan open dozen heb ik een bloedhekel.

een 'lusture-klemmetje' (mooie Vlaamse uitdrukking ;))

Hoezo mooi, en hoezo Vlaams?
Wat Nederlanders 'mooie Vlaamse uitdrukkingen' vinden is gewoon slecht vertaald buitenlands.
Lustre = luchter, kroonluchter; vandaar kroonsteentje.
Engels: Lustre clamp.

Ik dacht dat de vlamen het een "suikertje" en "suikerklontje" noemen.

In de Franse Wiki komt zelfs de 'sucre' voor met dezelfde betekenis. :)

Op 6 april 2015 00:12:16 schreef HenkR:
[...] Reden? Het deel van de draden waar de isolatie op zit mag niet getwist worden

Grappig, ik heb op de lts geleerd juist ook de isolatie een stukje mee te twisten.
Sporen v/d tang zag je bij ons niet aangezien je langer moest strippen dan nodig, met de combinatietang in elkaar draaien en dan op lengte afknippen.
Daarna de dop erop draaien en de leraar draaide de dop er weer af zodat je de veer kon zien die dan precies tot aan de isolatie moest zitten.
Als je het 10x heb gedaan is het een makkie ;-)

Been there, done that!

Zoals 2N3055 het aangeeft hoort het.
Draden ruim blank maken en in elkaar draaien met de kombinatietang en daarna op lengte afknippen.

Maar voor die Conex moest het toch iets anders.
(Linker lasdop)
In elkaar draaien en met pek oid vullen.

Bij eerste baas in 1973 veel van deze lassen gemaakt.
De eindjes die ik afknipte gingen in de zak van de overall en dan in een grote doos ,om vervolgens een keer per jaar naar de oud ijzerboer brengen leuke aanvulling op het toen karige vakantiegeld.

Voor de handige klusser
http://formido.imageserve.nl/default/pdf/KlusZo_05_Elekt.pdf
Vier 2.5 mm2 paste nog net in een dop.

De 7 aderige las, vond ik het leukst te maken op de lts.
Vooral omdat mijn mede leerlingen totaal geen interesse en feeling hadden in het vak (waarom zit je dan op de lts richting electrotechniek/electronica) en er weinig van bakte !
de 7e draad werd als laatste getwist.

De 7 aderige las

Lastig, kom je toch 6 vingers te kort :) :)

Draderige :P

Jep, op de combinatietang manier heb ik het ook nog geleerd, en inderdaad een beetje van de isolatie meer twisten.

Maar eigenlijk hoeft dat niet (en deed ik stiekem ook niet meer) de latere conex doppen waren "zelf torsend", gewoon alle draden op lengte er in en de dop er op schroeven. Klaar.

Op 8 april 2015 16:35:18 schreef 2N3055:
[...]
Grappig, ik heb op de lts geleerd juist ook de isolatie een stukje mee te twisten.
Sporen v/d tang zag je bij ons niet aangezien je langer moest strippen dan nodig, met de combinatietang in elkaar draaien en dan op lengte afknippen.
Daarna de dop erop draaien en de leraar draaide de dop er weer af zodat je de veer kon zien die dan precies tot aan de isolatie moest zitten.
Als je het 10x heb gedaan is het een makkie ;-)

Best wel grappig dat wat op de ene school absoluut fout is op de andere school de enige goede manier is. :-)

Dat van het te lang strippen om goed te twisten heb ik ook geleerd. En inderdaad de dop ging er weer af om te controleren of de veer ver genoeg op de las zat en of de aders niet beschadigd waren. De draden konden niet beschadigen van de draai lasdoppen want die waren minstens al vijf keer gebruikt. Het was al een wonder dat ze bleven zitten.