Creality 3D Printer

Ik zou zelf geen m4 boutje printen, dat is nooit sterk genoeg. Geheid dat het op den duur breekt. Gewoon een metalen boutje pakken.

Zo'n iel boutje met zo'n vrij 'lompe' nozzle printen zal er niet echt fraai worden.
(het hex gat is nog veel kleiner als 4mm, dat wordt een drama...)

Een standaard 3d printer is nu eenmaal niet gemaakt voor zulk soort gepriegel wat ook nog maatvast moet zijn...

Je zou het misschien even na kunnen snijden met een M4 snij-ijzer, dan zal de schroefdraad wel wat frisser zijn. Navijlen met een schroefdraadvijl zal bij dergelijke kunststoffen wel geen succes zijn.

Maar een M4x10 inbusschroef kun je ook gewoon kopen in de ijzerwarenhandel; met cylinderkop of verzonken.

Een 3D-printer is een prachtig apparaat, maar je probeert het te gebruiken voor dingen waar het niet voor gemaakt is. :)

[Edit: en een ruw oppervlak van de schroefdraad, in combinatie met een relatief hoge frictie-coëfficient van kunststoffen en hun elasticiteit, leidt tot 'vreten' en muurvast komen te zitten van de schroef. Hem weer losdraaien zonder breuk kan een uitdaging worden. Daarnaast, voor inbusschroeven worden harde materialen (die hoge vlaktedrukken kunnen weerstaan) gebruikt, omdat er relatief grote krachten ontwikkeld worden bij het vast-en losdraaien, in vergelijking met allerlei andere vormen (buiten-zeskant bijv.). Inner-hex koppen zijn een stuk ongunstiger dan outer-hex, wat dat betreft.]

[Bericht gewijzigd door nonius op (41%)]

Het ging me om even iets provisorisch te maken.

De RIH e-bike van mijn vrouw heeft een bagagedrager en accu. Dat zit via een kunststof blokje op het spatbord geschroefd met 2 boutjes .
Dat wil zeggen: wáren geschroefd. Deze boutjes zijn verdwenen, ergens in een berm of de weg.
Met als gevolg dat de hele bagagedrager met accu en al helemaal kan kantelen.

Om te zien wat voor maat het was (ik ben op vakantieadres) heb ik gegokt op M4. En dus met de 3D-printer (tegenwoordig reismaatje) boutjes geprint. Zo te zien passen ze er in.
Ik zou ze kunnen gebruiken om hiermee naar de fietsenwinkel te rijden en daar metalen dingen te halen. Uiteraard kan dit niet zo blijven.

Maar los hiervan, wel heel fragiel dat het geheel vast zit met 2 boutjes met in de kunststof getapte draad.

Daarbij moeten de boutje via de rand van het spatbord worden aangedraaid, of het hele wiel moet er uit.
Vandaar imbus, met een sleuteltje kan ik daar nog net bij. En de kop mag ook niet te dik zijn, anders komt hij tegen de band...

[Bericht gewijzigd door Bavelt op (13%)]

Een paar 'brass inserts' insmelten (met bijv een oude soldeerbout) in het bestaande blokje of een nieuw blokje printen.
https://nl.aliexpress.com/item/1005008666672949.html

Plastic 3d geprinte boutjes zo klein kun je vergeten (zeker imbus), neem gewone stalen boutjes.

Aan die brass inserts heb ik ook gedacht. Een andere mogelijkheid zou zijn het gat door te boren en gewoon een moertje aan de andere kant. Dat is sowieso steviger.
De boutjes zorgen niet alleen voor fixeren, maar je pakt de fiets ook vaak beet om het te verplaatsen en dan staat het volle gewicht er op.

Doorboren zal niet zo makkelijk gaan met het blokje, omdat er een vrij grote sleuf zit. Dan blijft er maar weinig ruimte over.

Wat zou kunnen is een nieuw blokje maken en daar dan wel de gaatjes in boren.

Een uitdaging zou kunnen zijn (wie durft?) om dit blokje in OpenScad te maken.

Met een veel kleinere gleuf. Het ding is 9mm dik..

Da's geen probleem, maar dan moet je wel de maten geven, de foto is niet veel mee te beginnen.
(grootte middengat en vorm, schroefgaten waar, straal van de afgeronde hoeken, ...

Maar los hiervan, wel heel fragiel dat het geheel vast zit met 2 boutjes met in de kunststof getapte draad.

Nee hoor, die in de kunststof getapte draad is juist niet zwak :) En het voorkomt (of zou moeten voorkomen) dat de schroeven losdraaien; werkt een beetje zoals een nylock borgmoer.

Heb gisteren in een nylon blokje M2.5 schroefdraad gesneden om een BNC-connector te monteren. Die draad in het nylon is sterk genoeg dat de schroef eerder kapot draait (afgebroken kop) dan dat de draad in het nylon stript.

Niet moeilijk doen maar gewoon 2 nieuwe RVS M4 inbusschroefjes kopen en erin schroeven. Met evt. een klein beetje constructiekit op de schroefdraad als borgmiddel. Of een andere drogende smurrie (bisonkit, CA-lijm, ....).

Het ging me om even iets provisorisch te maken.

In de tas op m'n ligfiets zit o.a. ducttape, een paar meter sterk koord, tiental tie-wraps en een handvol postelastieken. D'r is weinig dat je onderweg niet kunt fixen daarmee. 3D-printer niet nodig >:)

(tie-wraps zijn in geval van nood zelfs te gebruiken als GPS-houder; vraag maar aan Revado! :p )

[Edit: met ducttape wisten astronauten destijds op de maan ook het kapotte spatbord van de Lunar Rover provisorisch te herstellen.... https://www.youtube.com/watch?v=ZzHEyUkyt9Y ]

klopt, maar ik wilde de maat van de schroefdraad achterhalen (heb hier geen bouten etc). maar wel de printer.
Ik dacht mooie oefening. :)

Ondertussen ben ik wat aan het stoeien met OpenScad. Uiteindelijk moet ik het zelf kunnen.

// blokje voor bagagedrager RIH
difference() {
// Hoofdblokje
cube([30,18,9]);

// Sleuf
translate([10,7,0])
cube([10,4,11]);

// Linker gat
translate([6,9,4.5])
rotate([90,0,0])
cylinder(h=25, r=1.5, center=true);

// Rechter Gat
translate([26,9,4.5])
rotate([90,0,0])
cylinder(h=25, r=1.5, center=true);
}

Dit komt in de buurt, alleen om het ding te laten verlopen van 30mm -naar 20mm met afgeronde hoeken vergt nog wat oefening..

Uit mijn hoofd


Hull () {
  Cube 30,1, 9
  Translate (10,5,0) cylinder (d=10,h=9);
  Translate (20,5,0) cylinder (d=10,h=9);
}

Ik begrijp niet precies wat je zoekt, zoiets?:

hulltest.scad

of zoiets?

hulltest2.scad

[Bericht gewijzigd door Arco op (35%)]

Die laatste.
Ik heb echter gerealiseerd dat wanneer ik de gaten wil doorboren, de ronde uitsparingen niet kunnen omdat de gaten dan 'in de bocht' liggen.

Ik ben aan het stoeien én printen geweest
Dit is het resultaat:
midden = origineel, rechts is wit filament met een lage infilll, links het grijze filament met een 70% infilll en 'wand line count' 4 zodat het was massiever is.
Nu kunnen de gaten er wel netjes doorheen op de juiste afstand.

Nu nog even passen op de fiets...

Met m'n computer bij de hand schrijf ik het als: 


module oval (d, r, h)
{
  hull () {
    translate ([ d/2, 0,0]) cylinder (r=r, h=h, center=true);
    translate ([-d/2, 0,0]) cylinder (r=r, h=h, center=true);
  }
}

module dingmetsleuf ()
{
  difference () {
    hull () {
      cube ([30,1, 9], center=true);
      translate ([-7,5,0]) cylinder (d=10,h=9, center=true);
      translate ([ 7,5,0]) cylinder (d=10,h=9, center=true);
    }
    translate ([0,5,0]) oval (7,2, 10);
  }

}

Dit was mijn code:

b=30; // breedte
d=9; // dikte
h=16; // hoogte

// blokje voor bagagedrager RIH
difference() {
// Hoofdblokje
cube([b,h,d]);

// Sleuf
translate([b/2,h/2,d/2])
cube([10,6,d*2], center=true);

// Linker gat
translate([6,9,d/2])
rotate([90,0,0])
cylinder(h=h+2, r=2.5, center=true);

// Rechter Gat
translate([24,9,d/2])
rotate([90,0,0])
cylinder(h=h+2, r=2.5, center=true);
}

Voor echt stevig zou ik de infill op 100% zetten...
Dit lijkt er ook aardig op:

hulltest3.scad

Op woensdag 6 mei 2026 13:39:14 schreef Arco:
Voor echt stevig zou ik de infill op 100% zetten...

Hm, massief is op sommige punten minder sterk dan "niet-massief", bv. de honingraat die veel slicers by default toepassen.

Bv. ik heb hier massief ijzer liggen van 7x50 mm en buis van dia 20 met wanddikte - die laatste is heel wat stijver dan dat "plat" ijzer. De eigenschappen van de diverse filamentproducten zullen wel anders zijn, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat het basisprincipe zou verschillen.

Honingraat is alleen sterk als je er vertikaal druk op uit oefent:
Bij varierende belastingsrichtingen bezwijkt de boel al gauw.

ik heb hier massief ijzer liggen

Paulinha_B, het is gegarandeerd geen ijzer wat u daar heeft liggen maar staal. Monsieur Eiffel construeerde nog met ijzer :) Het verschil tussen de twee is de hoeveelheid van het legeringselement koolstof. Een wereld van verschil tussen de beide materialen....

7x50 mm en buis van dia 20 met wanddikte - die laatste is heel wat stijver dan dat "plat" ijzer.

Stijfheid en sterkte zijn twee verschillende zaken.

Het zal ook flink afhangen van hoe je dat 'plat' ijzer staalprofiel belast: in X-richting of in Y-richting: kengetal hiervoor is het traagheidsmoment. Groter traagheidsmoment (I), dan groter weerstandsmoment tegen buiging) (Wb) en kleinere optredende maximale spanningen in het materiaal (onder overigens gelijkblijvende omstandigheden).

Voor platte staaf: Ib = 1/12 * b * h³ = 1/12 * 50 * 7³ = 1430 mm^4
in andere richting: Ib= 1/12 * 7 * 50³ = 72.915 mm^4

Voor ronde buis geldt: Ib= 1/4 * pi * (Rbuiten^4 - Rbinnen^4)

Om eerlijk te vergelijken moet je rekening houden met de materiaalhoeveelheid (gewicht bijv.) als je verschillende profielen met elkaar gaat vergelijken.

Het bovenstaande is statische analyse; Arco gooit er gelijk een schepje bovenop met dynamische belastingen:

Bij varierende belastingsrichtingen bezwijkt de boel al gauw.

Dan krijg je te maken met vermoeiing, oppervlakteruwheid, kerfwerking, Wöhlerkrommes e.d. Sowieso zullen er veel kerfjes zijn bij 3D-printen, het is inherent aan het proces.

Honingraat is alleen sterk als je er vertikaal druk op uit oefent:

Technisch gesproken is het geen honingraat maar een sandwich-constructie, waarbij de boven-en onderkanten dicht (massief) zijn. Dergelijke constructies zijn licht en zeer sterk en stijf, niet alleen op druk maar ook op buiging (combinatie van trek & druk), torsie, etc.

Sandwichconstructies zijn niet alleen zeer sterk & stijf, maar ook licht. Voor sommige fietsers is elke gram extra op hun fiets er eentje teveel :)

</intermezzo sterkteleer>

Op woensdag 6 mei 2026 13:39:14 schreef Arco:
Voor echt stevig zou ik de infill op 100% zetten...
Dit lijkt er ook aardig op:

[bijlage]
[bijlage]

Knap werk!

Zo bedreven ben ik nog niet. Ik vind het al heel wat dat ik een blokje kon maken dat paste.

Net met de fiets aan de gang gegaan. Wat bleek: de oude boutjes zaten nog onder het spatbord (Er zit daar een rubberen strip).
Maar het waren dus geen boutjes, maar Torx zelftappers..

Hm. Maar toch pasten de geprinte M4-schroefjes prima in de gaten....? :o

Ik ontwerp in openscad dan een 4mm diameter gat en een 4mm boutje past dan als "zelftapper" in dat gat. Dit komt omdat gaten op een 3D printer kleiner worden dan je ze eigenlijk ontwerpt. (Bambu lab printers compenseren (in de slicer) voor het kleiner worden van gaten, dus daar krijg je een 4mm gat, dan moet je dus een iets kleiner getal opgeven wil het netjes passen.).

Een 3D printer youtuber heeft het een keer getest: Is dit veel zwakker dan zo'n "brass insert"? Antwoord: Nope! Helemaal niet zwakker!

Wel is het minder goed mogelijk om vaak in en uit te draaien. Als je de tweede keer 180 graden t.o.v. je eerste thread begint, dan ben je de sjaak en is het ineens veel minder sterk. Even achteruit draaien voor je voorwaarts draait en je kan best een paar keer in en uit draaien.

Met Minkowski kun je ook mooie afgeronde hoeken maken, maar is afschuwelijk traag... :Z

Op woensdag 6 mei 2026 14:35:52 schreef nonius:
Hm. Maar toch pasten de geprinte M4-schroefjes prima in de gaten....? :o

Ja, klopt. Maar dan wel met de filament boutjes. Ze draaiden er in, maar natuurlijk geen kracht er op gezet.
Kan ook zijn dat die boutjes het spoor van de zelftappers hebben gevolgd.

Ik twijfel wel wat te doen. Ik heb het originele blokje er in kunnen plaatsen met 1 zelftapper.
De andere kan pas als ik thuis ben in mijn berging met gereedschap, etc.

De vraag is hoe het kan dat het los is geraakt. Het is iig niet losgetrild, omdat de schroefjes nog tussen het rubberen plaatje en spatbord klem zaten.
Je zou haast denken dat iemand de fiets aan de drager heeft opgetild.

Of mijn zelfgemaakte blokje gebruiken met boutjes en moertje. Ik weet alleen niet of het blokje sterk genoeg is.
Bij thuiskomst ligt het PETG filament klaar. Wellicht beter daarmee te printen denk ik?

Ik zou wel met 100% infill printen voor zo'n zwaar belast voorwerp.
Mijn ervaring is dat voorwerpen met lage infill veel sneller sneuvelen als massieve. (50% infill betekent tenslotte 50% lucht)

Dat iemand een keer de fiets aan de drager optilt lijkt me niet vreemd: daar moet 'ie toch tegen kunnen?

[Bericht gewijzigd door Arco op (22%)]